Het leven gaat zijn gang.

Formidabel geschreven . Ruim 363 bladzijden lang weet de schrijver ons te boeien met de eenvoudige dingen des levens. Het is bijzonder mooi om lezen door het eenvoudig taalgebruik die de auteur ons laat inleven in het doen en laten van een gepensioneerde imker die voor zijn bijen zorgt als waren het zijn kinderen. De plaats alleen al is duister genoeg om hem op te zadelen met veel ellende, want het situeert zich in een soort niemandsland tussen Oekraïne en Rusland. Hij blijft daar alleen achter met enkele straten verder nog iemand die in zijn jeugd niet zijn beste vriend was, maar nu door omstandigheden de toenadering wel wordt gezocht. Telkens wanneer hij tegenslag krijgt denk je het gaat hier slecht aflopen, maar telkenmale weet hij zich uit de benarde situaties te redden. Hoe hij het overleeft zal u pas merken wanneer u het boek met spijt dichtklapt. Alvast een pluim voor de vertaler Ari van der Ent.