De klok en de dood.

Alma en haar echtgenoot Otto, die uurwerk en klokkenmaker is, wonen in Denemarken en hebben een bloeiende zaak. Nochtans is er verandering op komst. Wanneer er zware concurrentie komt van het opkomende kwartsuurwerk kan haar man Otto het niet verdragen en wordt kregelig. Na een 'toevallige' brand in hun woning-atelier verhuizen ze naar een woning, ergens ver weg, op het eind van een straat. Enkele klokken verhuizen mee en worden zorgvuldig opgewonden. Zelfs wanneer Otto sterft doet zijn vrouw deze taak minutieus verder. Hoe hij aan zijn eind komt zal u in dit verhaal wel lezen. Alleen in haar huis telt ze de dagen af en wanneer er plots een jongetje met zijn hond voor het venster loopt tracht ze hem naar binnen te lokken, wat uiteindelijk ook lukt. Er gebeuren nog veel rare wendingen in dit verhaal en pas op het eind weet men de ware toedracht van deze ontwikkelingen. Soms moet men eens doorbijten op de uitgesponnen zinnen, maar dat belet niet dat het een zeer aardig geschreven boek is. Tijd is ook geduld.