Vertragen

Review van De kunst van slow living – Astrid van Zelst

Sommige boeken vragen niet om snel gelezen te worden, maar om rustig door te bladeren, af en toe even stil te staan en een stukje te laten bezinken. De kunst van slow living van Astrid van Zelst is zo’n boek. Het nodigt uit om het tempo even te verlagen en bewust stil te staan bij wat er echt toe doet.

In het boek vertelt Astrid van Zelst openhartig over hoe haar leven plots veranderde na een fietsongeval. In één moment stond haar leven op zijn kop. Waar anderen haar goedbedoeld adviseerden om het rustig aan te doen, verlangde zij vooral naar haar oude leven, haar oude ritme en alles wat vroeger vanzelfsprekend leek. Het boek beschrijft heel eerlijk het proces van rouw om wat er niet meer is en het zoeken naar een manier om verder te leven met een nieuwe versie van jezelf.

Wat me tijdens het lezen vooral opviel, is de kwetsbaarheid en eerlijkheid waarmee Astrid haar verhaal vertelt. Ze schuwt de moeilijke momenten niet: de overprikkeling, de frustratie, de meltdowns en het gevoel dat je leven plots een andere richting uitgaat dan je had verwacht. Tegelijk zit er ook veel hoop in haar verhaal. Langzaam ontdekt ze dat trager leven niet alleen een noodzaak is, maar ook een kracht kan worden. Door uit de ratrace te stappen en bewuster te leven, vindt ze nieuwe manieren om haar leven vorm te geven.

Het boek is bovendien niet alleen een ervaringsverhaal, maar ook een creatief werkboek. Tussen de teksten door vind je uitnodigingen om zelf te schrijven, te reflecteren of creatief aan de slag te gaan. Het artjournalgedeelte maakt van dit boek een plek waar je ook je eigen ervaringen een plaats kan geven. Dat maakt het heel persoonlijk en waardevol voor lezers die zelf door een moeilijke periode gaan.

De combinatie van verhaal, reflectie en creativiteit maakt dit boek bijzonder. Het richt zich onder andere tot mensen die te maken kregen met overprikkeling, niet-aangeboren hersenletsel, burn-out, kanker of een ander ingrijpend verlies van gezondheid of toekomstperspectief. Tegelijk is de boodschap breder: iedereen kan iets leren uit het idee dat vertragen soms net helpt om sterker verder te gaan.

Wat mij bijblijft na het lezen, is dat dit boek geen snelle oplossingen biedt. Het nodigt vooral uit om mild te zijn voor jezelf en stap voor stap te ontdekken wat voor jou werkt. De kunst van slow living laat zien dat herstel en groei soms beginnen met één eenvoudige stap: even vertragen.