Lezersrecensie
Veilig monstertje
Het monstertje van mama van Jolien Renard is een kinderboek dat mij echt heeft geraakt. Toen ik het boek begon te lezen dacht ik dat het een gewoon verhaal zou zijn, maar al snel merkte ik dat het over een heel belangrijk en gevoelig onderwerp gaat. Het boek vertelt het verhaal van een kind dat merkt dat zijn mama zich soms anders voelt en anders gedraagt. In het verhaal wordt dat gevoel voorgesteld als een monstertje. Dat monstertje staat symbool voor mentale problemen waar mama mee moet omgaan. Door het zo voor te stellen wordt iets ingewikkelds en zwaar toch begrijpelijk voor kinderen.
Wat ik heel sterk vond aan dit boek is dat het moeilijke gevoelens op een zachte manier uitlegt. Voor kinderen kan het verwarrend zijn wanneer een ouder verdrietig, moe of anders is dan normaal. In dit verhaal wordt duidelijk gemaakt dat het niet de schuld van het kind is en dat gevoelens soms moeilijk kunnen zijn. Het monstertje helpt om te tonen dat mama niet slecht of boos is, maar dat ze soms moet vechten tegen iets in haar hoofd. Dat maakt het verhaal heel herkenbaar en ook troostend voor kinderen die misschien iets gelijkaardigs meemaken.
Tijdens het lezen voelde ik dat het boek met veel begrip en eerlijkheid geschreven is. Het verhaal laat zien dat praten over gevoelens belangrijk is en dat je niet alleen bent wanneer het moeilijk gaat. Het geeft ook hoop omdat mama probeert te leren omgaan met het monstertje. Daardoor blijft het verhaal niet alleen verdrietig maar ook warm en hoopvol. Ik vond dat een mooi evenwicht omdat kinderen zo leren dat moeilijke periodes kunnen bestaan maar dat er ook altijd hulp en steun mogelijk is.
De illustraties in het boek helpen ook om het verhaal beter te begrijpen. Ze maken de emoties zichtbaar en zorgen ervoor dat jonge lezers zich makkelijker in het verhaal kunnen inleven. Soms zeggen de tekeningen zelfs meer dan de woorden. Dat maakt het boek ook geschikt om samen te lezen met een kind en daarna over de gevoelens in het verhaal te praten.
Wat ik persoonlijk heel waardevol vind aan dit boek is dat het een onderwerp bespreekbaar maakt waar vaak weinig over gepraat wordt. Mentale gezondheid is iets waar veel mensen mee te maken krijgen, maar voor kinderen is het vaak moeilijk om te begrijpen. Dit boek kan helpen om dat gesprek op een eenvoudige manier te starten. Het laat zien dat het normaal is om gevoelens te hebben en dat je erover mag praten.
Ik denk dat dit boek heel nuttig kan zijn in de klas. Een leerkracht kan het verhaal bijvoorbeeld voorlezen en daarna met de leerlingen praten over emoties. Je kan vragen stellen zoals hoe het kind in het verhaal zich voelt of wat zij zouden doen als iemand in hun familie zich verdrietig voelt. Leerlingen kunnen ook hun eigen monstertje tekenen en erbij schrijven wat hen soms verdrietig of bang maakt. Op die manier leren kinderen hun gevoelens te herkennen en erover te praten.
Ook thuis kan dit boek een mooie aanleiding zijn voor een gesprek. Ouders kunnen samen met hun kind het verhaal lezen en daarna vragen wat het kind van het monstertje denkt. Het kan helpen om te vertellen dat iedereen soms moeilijke gevoelens heeft. Samen praten over wat helpt wanneer iemand zich slecht voelt kan kinderen een gevoel van veiligheid geven. Het kan ook fijn zijn om samen een tekening te maken van een monstertje en te bedenken wat dat monstertje rustig kan maken.
Voor mij is Het monstertje van mama een bijzonder en belangrijk boek. Het toont dat kinderboeken niet alleen leuk of spannend moeten zijn maar ook kunnen helpen om moeilijke onderwerpen beter te begrijpen. Het verhaal is warm, eerlijk en hoopvol. Daarom vind ik het een boek dat zowel in de klas als thuis veel kan betekenen voor kinderen en volwassenen. Het laat zien dat praten over gevoelens krachtig is en dat niemand alleen hoeft te blijven met zijn zorgen. ππ