De rare stijl gaat op den duur vervelen.

En toen, op blz. 150, kreeg mevrouw Lens er opeens genoeg van, van dit verhaal zonder punten, ze zei ik, en ze wees naar zichzelf, ik krijg opeens genoeg van dit verhaal zonder punten, het is één lange zin, zei ze, zonder adempauze of alinea's, en trouwens, die brave Florian doet mij helemaal niets, zei ze, geen enkel personage doet mij iets, dat moet wel aan de schrijfstijl liggen, maar misschien, dacht mevrouw Lens, heb ik dit boek te snel na Satanstango gelezen, dat kan ook ...