Een fraaie cover.

Ik vond het nogal ingewikkeld, die familiegeschiedenissen. Wie is de moeder, de grootmoeder, de dochter, de vader, de vriend? Geregeld terug moeten gaan zoeken. Het verhaal springt van hier naar daar.
Wie de verteller is, is ook niet altijd duidelijk. Verschillende ik-personen, over verscheidene generaties heen. Pas helemaal op het einde wordt alles duidelijk, maar dat is te laat.
Op blz. 45, bij voorbeeld, gaat het opeens over ene Herman. Wie is Herman? Wat heeft die ermee te maken? Dat verneem je bij stukjes en beetjes, vele hoofdstukken verder.
In de helft van het boek dacht ik het op te geven, maar ik was toch benieuwd hoe het nu precies in elkaar zat, en heb het dus helemaal uit gelezen. Het leest ook vlot. Mooie taal en mooie beschrijvingen.
(Als ik "Kinderen van Calais" destijds had gelezen, zou ik "Meisjes van krijt" niet lezen, want ik vermoed dat het eigenlijk wel hetzelfde boek is. Een heruitgave, met een nieuwe titel.)
De boekomslag is prachtig. Heel bijzonder.