Schitterende nieuwe uitgave, in het Nederlands/ uitgeverij Orlando.

Ik las "Orlanda" van Jacqueline Harpman.
Een ode aan Orlando van Virginia Woolf, maar nog beter.
Gewoon perfect!
Het hoofdpersonage, Aline, heeft sinds haar twaalfde altijd haar mannelijke kant verdrongen. Als zij grote stappen nam, hoorde ze haar moeder verwijtend zeggen: "Je lijkt wel een jongen".
Nu vlucht haar mannelijke helft uit haar weg en neemt bezit van het lichaam van een jongeman die ze toevallig in een station ontmoet, Lucien.
Ongecompliceerd geniet Orlanda van het leven en van seks. Ze blijft op mannen vallen, terwijl ze in een mannenlichaam zit. Zij/hij geniet van de ultieme vrijheid en ontmoet geregeld Aline, zijn vrouwelijke IK.
Die ontmoetingen zijn natuurlijk bijzonder geestig. Zij kennen elkaar door en door, want zij zijn eigenlijk dezelfde persoon. Klinkt ingewikkeld, maar je moet er als lezer gewoon in meegaan.
Harpman gaat met haar Orlanda veel verder dan Woolf met haar Orlando durfde te gaan.
De schrijfster richt zich vaak rechtstreeks tot de lezer, een stijl die ik erg prettig vind.
Ook de verwijzingen naar Virginia Woolf en naar Proust zijn leuk.
Absoluut een uniek boek.