Mijn lieve jongen

Het verhaal gaat over een man, die praat tegen zijn kleinzoon, de lieve jongen.
Na een tijdje blijkt dat de jongen al lang dood is. Wat is er gebeurd, en wat herinnert de man zich nog?  Hij is een beetje verward en herkent soms zijn eigen dochter niet.
Hij wil de jongen redden.  Heden en verleden lopen in elkaar over.
De novelle bevat heel veel witregels,  ... naar het einde toe meer en meer.
Is dat een metafoor voor het steeds maar zwakker wordende geheugen van de man?
Er blijft zo veel ongezegd.  Dat is de kenmerkende stijl van deze auteur, maar dit verhaal blijft, naar mijn gevoel, net iets té vaag.  Nergens houvast.  Alsof je zelf verdrinkt,  niet in een teveel aan woorden, maar in een te weinig.
De taal is mooi, doch op een of andere manier pakte het verhaal mij niet.