Zussen, zee en geheimen

De sirenen van Emilia Hart las voor mij makkelijk weg. De hoofdstukken zijn prettig van lengte en eindigen vaak op zo’n manier dat je toch nog even doorleest. Ondanks de verschillende tijdlijnen en perspectieven bleef het verhaal overzichtelijk en goed te volgen.

We volgen twee zussenduo’s: Lucy en Jess in 1999 en 2019, en Mary en Eliza in 1800. Lucy reist, na een nare gebeurtenis, naar het kustplaatsje waar haar zus Jess is gaan wonen. Die plaats heeft een duistere reputatie: door de jaren heen zijn er meerdere mannen spoorloos verdwenen. Wanneer Lucy arriveert, blijkt Jess echter zelf ook verdwenen te zijn. Parallel daaraan lezen we over Mary en Eliza, die in 1800 als veroordeelden op transport worden gezet naar New South Wales. Beide verhaallijnen raken met elkaar verweven doordat Lucy en Jess dromen over deze vrouwen uit het verleden.

Hoewel het boek vlot leest, merkte ik dat de mystieke elementen minder bij mij passen. Dromen over vrouwen die meer dan een eeuw geleden gestorven zijn, alsof hun geest bezit neemt van Lucy en Jess, en uiteindelijk de transformatie richting meerminnen of vissen – dat aspect voelde voor mij wat minder geloofwaardig. Het haalde me soms uit het verhaal, terwijl de historische lijn op zichzelf al krachtig genoeg was.

De verhaallijn rond Mary en Eliza kwam iets langzamer op gang dan die van Lucy en Jess, maar naarmate het verhaal vorderde kreeg het steeds meer diepgang. De opbouw naar het einde vond ik goed uitgewerkt, met voldoende achtergrond om de gebeurtenissen in perspectief te plaatsen.

Wat me vooral bijbleef, is hoe realistisch de schrijnende ervaringen van vrouwen worden neergezet. De harde omstandigheden, het onrecht en de machteloosheid worden niet overdreven aangedikt, maar juist sober en daardoor indringend beschreven. Tegelijkertijd laat het boek sterke vrouwelijke personages zien die, ondanks alles, blijven vechten om zichzelf te behouden.

Voor mij zat de kracht van De sirenen vooral in die historische laag en in de onderlinge band tussen de zussen. De mystiek was niet helemaal mijn smaak, maar het verhaal zelf bleef me boeien tot het einde.