Prachtige natuur

Woeste Kust van Charlotte McConaghy nam me mee naar een wereld waarin de natuur zelf bijna een personage lijkt. Wat mij vooral aansprak waren de rijke natuurbeschrijvingen en de weetjes over de diverse planten en dieren. De schrijfster schildert met woorden een eilandrijk dat zowel wild als fragiel aanvoelt; ik kon me de zilte lucht, de rotsige kusten en het eeuwige getij haast voorstellen alsof ik er zelf liep.

De setting vormt het decor van een mysterieus samen zijn van vijf mensen op een bijna verlaten eiland. Dominic Salt is er als beheerder met zijn drie kinderen: Fen, Raff en Orly. Fen die bijna een zeehond onder de zeehonden is, vindt de verzwakte Rowan en brengt haar in veiligheid. Ze is meer dood dan levend — en daarmee begint het verhaal echt.

Het boek ontvouwt zich via de perspectieven van de verschillende bewoners, wat een bijzondere gelaagdheid geeft aan de emoties en geheimen die ieder met zich meedraagt. Door deze wisselende stemmen kreeg ik telkens kleine puzzelstukjes.

Ik was helemaal niet blij met het einde. Ik lag er bijna wakker van. Daarom krijgt het boek van mij vier sterren in plaats van vijf.