Trage start, maar doorlezen loont.

Slapeloos had voor mij een trage start. Het verhaal kabbelt aanvankelijk voort en het duurde behoorlijk wat bladzijden voordat ik echt gegrepen werd. Pas later viel alles op zijn plek en maakten de gebeurtenissen veel goed. De spanning wordt langzaam opgebouwd en neemt gaandeweg toe, wat uiteindelijk wel zijn effect heeft.

Bij de ontknoping voelde ik eerst wat teleurstelling: er leken te veel open eindes te blijven liggen. Gelukkig bleek dat nog niet het hele verhaal te zijn. De plottwist die daarna volgt, zorgt ervoor dat alle losse lijnen alsnog samenkomen. Dat vond ik sterk gedaan, al had de weg ernaartoe voor mij best wat korter mogen zijn.

Het verhaal speelt zich deels af in het heden en deels in het verleden, met terugblikken op Stina en Marsi. Het heden wordt verteld vanuit Marsi. Die afwisseling geeft inzicht in hun geschiedenis en onderlinge verhoudingen. Opvallend is de rol van alcohol: in het gezin waarin Marsi en Stina opgroeien wordt veel gedronken, en ook zijzelf zijn regelmatig dronken. De manier waarop de schrijfster dit beschrijft is vrij luchtig, waardoor overmatig drankgebruik bijna als iets alledaags en normaals wordt neergezet.

Hoewel ik moeite had om in het verhaal te komen, ben ik uiteindelijk blij dat ik heb doorgezet. Juist doordat de spanning zo geleidelijk wordt opgebouwd, komt de ontknoping des te harder binnen. De twist en de manier waarop alles uiteindelijk samenvalt, maakten voor mij veel goed. Het begin had wat mij betreft compacter gemogen, maar achteraf gezien past de rustige aanloop wel bij het verhaal.