Genoten van dit verhaal

De start lijkt wel een geschiedenis les over de schepping, met een nieuwe ontdekking. Moest ik zo les gekregen hebben zou ik graag naar school zijn gegaan.
Tataneh is een jong meisje dat een nieuwe planeet maakte en de jaloerse broer besmette het met drakeneieren.
Wanneer deze draken uit hun slaap gewekt worden begint het verhaal. De eerste 5 hoofdstukken leerde we de personages kennen. Celie de niet altijd goed gezinde elfvrouw. De waterninf Neryan en de trol Hammok, de kroonprins Thanator, de monnik Ituko. Veroverde al snel een plekje bij me, maar verder in het verhaal leerde we ook andere kennen zoals Sarafine en Isryon bleven me ook goed bij.
Eerst volgde we enkele personages hun verhaal apart, verder in het boek komt dan alles tot één geheel. Het enige dat even wennen was, was dat voorbij de helft even nieuwe personages kort in beeld kwamen, maar ik kon wel blijven volgen. Ik vond het verhaal goed in elkaar zitten en er gebeurde altijd wel iets en er zaten ook verrassingen in. Zoals een stukje dat best wel griezelig was en deed me denken aan een triller. Ondanks dat ik me minder kan concentreren op lezen, vond ik dit best een leuk boek. De afwisseling tussen spanning avontuur en humor deed me genieten van het verhaal. Een verhaal waar je niet bij moet nadenken, gewoon genieten. De schrijfstijl is aangenaam wel totaal iets anders dan haar andere twee boeken. Het komt zoals het is en je krijgt het gevoel dat je gewoon er middenin zit maar zonder verwachtingen.