Advertentie

Er zijn verhalen die een cultstatus verdienen. En daar is ‘Stirrings in the Black House (2017) er een van. Het is een luguber verhaal over angst en muziek dat mij van egin tot eind heeft weten te boeien.
Het verhaal gaat over Emil, een pianist met persoonlijke problemen, die een huis erft van zijn oom. Hij denkt dat zijn problemen daarmee opgelost zijn, totdat hij er achter komt dat hij niet alleen in het huis is. En dat het niet van plan is om hem te laten gaan. En dat levert een intens, macaber en verschrikkelijk eng verhaal op dat in mijn ervaring verdient om een horror klassieker te worden. Waarom?
Om te beginnen door het thema dat voor mijn gevoel de relatie tussen creativiteit en destructie is. Hoe ver mag een kunstenaar gaan om perfectie te bereiken in het talent dat hij heeft? Vanuit de metafysica is muziek te zien als een transcendente macht die een uitdrukking is van het eeuwige zijn. Twee belangrijke personages uit het verhaal hebben een leven waarin muziek een belangrijke rol speelt. En wat moet een musicus doen om deel te zijn van dit eeuwige zijn? Daar geeft ‘Stirrings in the Black House’ (2017) een uiterst macaber antwoord op.
En Emil is een boeiend personage, omdat hij mij doet denken aan een Lovecraftiaanse held. Net als in de verhalen van de Amerikaanse horror grootmeester wordt de protagonist geconfronteerd met een kwaadaardige macht. Alleen is het verschil dat bij Ibsen het kwaad meer verborgen is, waar het bij Lovecraft openlijk aanwezig is. Dat neemt echter niet weg dat de ontwikkeling van de personages bij beiden sterke overeenkomsten toont. Angst en twijfel hebben een grote invloed op het leven van de jonge pianist en geven zelfs genoeg mogelijkheden om analyse te maken vanuit de filosofie van Kierkegaard.
Daarnaast laat het verhaal de lezer achter met enkele onbeantwoorde vragen. Voor mij is dat niet onbevredigend, want door juist deze vragen niet te beantwoorden wordt het verhaal nog enger. Deze techniek werkt voor mij prima en maakt het ‘monster’ uit verhaal nog gruwelijker.
En dan het motief van de boeken. Er wordt gebruik gemaakt van een creatieve verwijzing door een boek in het verhaal dezelfde titel te geven als de roman. Dit versterkt de lugubere intensiteit nog meer. In het verhaal leest Emil in ‘Stirings in the Black House’ meer over het huis dat hij van zijn oom geërfd heeft. Deze kennis is confronterend en heeft een enorme impact op hem.
Kortom, voor alle lezers die naast een horror verhaal ook van literaire diepgang houden is deze mustread een geweldige aanrader. #stirringsintheblackhouse #ambroseibsen #ghoststory

Reacties op: Horror pageturner

1
Stirrings in the Black House - Ambrose Ibsen
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners