De Prullenmand heeft veel plezier aan mij

Mede dankzij Jan Siebelink ben ik Nederlandse literatuur gaan waarderen. Ik heb genoten van zijn schrijversportret dat Thomas Heerma van Voss trefzeker, realistisch en geweldig heeft beschreven. Enkele namen uit het boek waren bekend, de meeste echter niet, dus werd het lezen van ‘De Prullenmand heeft veel plezier aan mij’ een leerzame ervaring.
Om te beginnen heb ik genoten van ieder schrijversportret. Trefzeker heeft de auteur een helder en intrigerend beeld van de schrijver neergezet. Een ijzersterk voorbeeld hiervan is dat van Judith Herzberg waarin het contrast tussen de eenvoud van haar bestaan met haar veelzijdigheid als schrijver beeldend ijzersterk onder de aandacht van de lezer wordt gebracht.
Daarnaast is ‘De prullenmand beleeft veel plezier aan mij’ een boek waarin de dynamiek van het auteurschap op verschillende manieren aan bod komt. In mijn ervaring laten deze schrijversportretten zien dat authenticiteit als auteur belangrijk is. Het gaat niet om de veranderingen in de markt en daarin mee te gaan, maar om de boodschap van je verhalen, romans of gedichten.
De gevolgen die hieruit voortkomen zijn voor iedere schrijver verschillend. Waar de een nog steeds gelezen wordt, brengt de ander zijn werk uit in eigen beheer of werkt als een lange tijd aan een manuscript. Dat laat voor mij zien dat het auteur zijn misschien wel het meest dynamische beroep is dat er bestaat.
Er is een portret in het boek waar ik een extra van genoten heb, namelijk Jan Siebelink. Lezingen en signeersessies van deze schrijver heb ik een aantal keer meegemaakt. Tijdens het lezen van dit schrijversportret kwamen de herinneringen van de ontmoetingen met Jan Siebelink naar boven en dat gaf voor mij extra waarde aan dit hoofdstuk.
Wat is de meerwaarde van ‘De prullenmand heeft veel plezier aan mij’? Het is een soort moderne literatuurgeschiedschrijving. Er komen schrijvers aan het woord die ieder op zijn of haar manier een bijdrage heeft geleverd aan de literatuur. De toegankelijkheid en de humor waarmee de portretten zijn beschreven brengen de schrijver ook als mens onder de aandacht. Waar literatuurgeschiedenis feitelijk is, maakt deze mustread van Thomas Heerma van Voss ze menselijk. Geweldig!
En het boek laat zien dat er een spanningsveld is tussen de artistieke en commerciële kant van het boekenvak. Op iedere schrijverschool zou dit boek daarom vakliteratuur moeten zijn, omdat de ontwikkelingen in het boekenvak zoals die beschreven worden in het boek, de vraag oproepen of je als schrijver authentiek wilt blijven aan je eigen geluid, of meegaat met de ontwikkelingen in de markt.
En zo wordt ‘De prullenmand heeft veel plezier aan mij’ een boek dat achttien intrigerende schrijversportretten bevat. Op een toegankelijke manier komen thema’s als schrijven, het boekenvak en de vergankelijkheid van roem op een treffende en ontroerende manier aan bod. Vooral het interview met Jan Siebelink, een schrijver dankzij wie ik de Nederlandse literatuur ging waarderen, had een extraatje dankzij de herinneringen aan de lezingen en meet en greets.