The Switch House: waanzin en ouderschap

‘The Switch House’ (2018) kon ik niet aan de kant leggen. Tim Meyer experimenteert met schrijven, het combineren van genres en dat maakt het verhaal tot een spannende pageturner over schuld, verlies, waanzin en ouderschap.
Om te beginnen worden er verschillende schrijftechnieken toegepast. Deze versterken het beeldende karakter van het verhaal, waardoor het voor de lezer makkelijk wordt om zich in te leven in het verhaal. Een sterk voorbeeld daarvan zijn de sterke beschrijvingen van de omgeving en de situaties waarin de hoofdpersoon belandt.
Daarnaast heb ik genoten van de onverwachte en ijzersterke twists. Dit levert enkele fantasierijke wendingen op, die steeds kloppen. Daardoor wordt het griezelige nog meer versterkt en de waanzin van de situatie waarin Angela zich bevindt nog sterker neergezet.
Dat brengt mij op het thema. Op een meeslepende en overtuigende manier wordt Angela door een enorm schuldgevoel heen en weer geslingerd tussen waanzin en realiteit. Het doet denken aan de filosofie van Schopenhauer, waarin de wereld die waargenomen wordt een illusie is en de werkelijkheid met al zijn monsters zich achter deze illusie bevindt.
En hoe het onderwerp van ‘The Switch House’ op een evenwichtige manier steeds in het verhaal vanuit verschillende perspectieven te benaderen is, is geweldig. Voor mijn gevoel zijn met name twee perspectieven (magisch realisme en horror) belangrijk. Bij de eerste wordt het meer als literatuur gezien en bij de tweede gaat het om de existentialistische angstbeelden. Beiden geven mogelijkheden en dat maakt ‘The Switch House’ een bijzonder verhaal.
Ook is de ironie in het verhaal erg geslaagd. Dat geldt vooral met het volgende aforisme van Nietzsche in het achterhoofd: Whoever fights monsters should see to it that in the process he does not become a monster. And if you gaze long enough into an abyss, the abyss will gaze back into you. Tijdens de ontwikkeling die Angela en ook haar man doormaakt moest ik daar aan denken.
Dus, vanwege de combinatie van schrijftechnieken en de verschillende interpretatiemogelijkheden is ‘The Switch House’ een aanrader voor alle horrorfans. Ik ga zeker meer lezen van deze auteur!