Anna haar reis terug naar het verleden

Door een vraag van haar twaalfjarige kleindochter, die haar oma graag wil interviewen over de oorlog, moet Anna terugdenken aan die jaren. Jaren die ze eigenlijk al heel lang weggestopt heeft in een donker hoekje van haar geheugen, herinneringen die ze eigenlijk liever zou willen vergeten.

De hoofdstukken wisselen tussen het heden in 2000 en het verleden in 1941 en 1942. Eerst in Hamburg waar Anna, achttien jaar, haar ouders en haar tienjarige broertje Matthias dan wonen. Maar daar blijven ze niet wonen, nee ze worden op een trein naar het oosten gezet omdat men daar goed opgeleide mensen nodig heeft. Aangekomen in Minsk worden ze niet met open armen ontvangen, nee ze komen terecht in een getto, een getto waar de Duitse joden mogen wonen, aan de overkant van de straat, ook het getto maar met een hek van prikkeldraad ertussen, is de wijk voor de Russische joden.

Anna die als kind een Russisch kindermeisje heeft gehad verstaat dus de Russische taal en begrijpt dus wat de inwoners van de stad Minsk over hen zeggen. Ze komen terecht in een kamer waar ze moeten wonen, eten en slapen, een kamer waar de vorige bewoners duidelijk net uitgejaagd zijn want de pan met aardappels op het vuur is nog warm.

In het heden boekt Anna, geplaagd door haar herinneringen in een opwelling een reis naar Minsk. Ze wordt opgehaald door haar jonge gids Lina die zeer verbaasd is om te horen dat Anna al eerder in Minsk was ten tijde van de oorlog.

Het verhaal wisselt op deze manier tussen heden en verleden, Anna haar verhaal, en dat van haar familie, ontvouwt zich op deze manier voor je. Dat Anna haar tijd in het getto in Minsk zwaar was moge duidelijk zijn. Maar welke ontberingen ze allemaal heeft moeten lijden zijn soms te gruwelijk voor woorden.

Door een jonge jongen die aan de andere kant van het hek van prikkeldraad woont belandt Anna uiteindelijk in het verzet. Hier leert ze andere verzetsmensen kennen en op deze manier weet Anna de oorlog te overleven. Omdat ze een oom had in Amsterdam is ze in Nederland terechtgekomen waar ze uiteindelijk ook is getrouwd. Ook met haar man sprak ze nooit over hun verleden, beide hadden ze hun demonen uit die tijd, ze keken liever samen naar de toekomst. Haar verhaal vertelt ze nu aan Lina, haar jonge gids. Zij brengt Anna ook op plekken waar het verleden gaat leven en Anna weer even terug in de tijd geworpen wordt.

Dit boek is op een bijzonder manier tot stand gekomen, doordat Aline haar ouders in 2023 een georganiseerde trip naar Minsk maakten en over dit getto hoorden vertelden ze dit aan Aline. Aline die zelf eind jaren negentig in de stad heeft gewoon terwijl ze daar geschiedenis studeerde wist niets van dit getto. Hier moest ze meer van weten en via de gids van haar ouders kwam ze in het bezit van de memoires van enkele overlevenden, die verhalen vormen de basis van dit boek. Met recht een verhaal wat verteld moest worden, dat ben ik volledig met haar eens!

Ik beoordeel de boeken via de CAWPILE-methode: Characters (Karakters) | Atmosphere (Setting) | Writing style (Schrijfstijl) | Plot (Plot) | Intrigue (Boeiend) | Logic (Geloofwaardig)| Enjoyment (Leesplezier).

C = 9 | A = 9 | W = 9 | P = 9 | I = 9 | L = 9 | E = 9 | Score 9,00 = 5 sterren