Tot op de bodem

De combinatie van de titel “Tot op de bodem” en de quote op de zijkant van het boek “Je kunt niet iedereen leren zwemmen” sprak mij erg aan.

Het verhaal gaat over Bram en Maarten. Bram is stuk van verdriet omdat zijn vader is overleden. Om geen pijn meer te voelen probeert hij zich te verdoven met drank, drugs en het drukke uitgaansleven. Alleen gaat dan het licht bij hem uit en de enige oplossing is een opname in de verslavingskliniek. Bram is er niet blij mee. Hij zal hier zijn demonen onder ogen moeten komen.
Dan is er nog Maarten, hij is therapeut en draagt een zware gebeurtenis uit het verleden met zich mee. Hij wil zo veel mogelijk mensen helpen en datzelfde lot besparen. Alleen wanneer Bram in zijn leven komt, wil hij de grenzen van professionaliteit overschrijden. Er is een complexe band tussen hen.

Eigenlijk kan ik kort over dit boek zijn, want wow wat was dit indrukwekkend.
Vanaf het eerste hoofdstuk zat ik direct in het verhaal. Het boek leest vlot doordat het duidelijk verwoord is, een duidelijk opbouw heeft en eenvoudig taalgebruik heeft. Je leest dit verhaal zowel vanuit het perspectief van Bram als van Maarten. Je leert ze beter kennen, maar ook begrijpen. Je voelt hun worsteling die ze doormaken, maar je maakt ook hun kwetsbaarheid mee. Een boek waarbij de zwaardere thema’s rouw, verslaving en liefde in zitten. Het is een emotioneel boek die je als lezer echt weet te raken. De schrijfstijl is bijna poëtisch te noemen, dit komt bijvoorbeeld door het metafoor over zwemmen en verdrinken.

Dit is een boek wat je niet snel zal loslaten.

Roel Dirven en Ryanne Veldkamp zijn samen een geweldig schrijfduo en ik hoop dat ze in de toekomst vaker samen zullen werken.

5.0★