Lezersrecensie
Voor de liefhebber van de mindful moorden.
De nieuw-Zeelandse Paul Cleave heeft met the cleaner geen boek geschreven waar je makkelijk hier publiek voor vindt. Je vindt dit boek of prachtig of helemaal niks. Sommige zijn op zoek naar de spanning van een thriller en die moeten lang wachten. Ik beschouw het meer als een humoristische boek wat toevallig over een serie-moordenaar gaat.
Joe is een conciërge/ schoonmaker op het politiebureau. De rechercheurs zijn op zoek naar naar christchurch- carver. De simpele Joe maakt zich een beetje druk over de christchurch carver. Niet voor de buitenwereld, maar innerlijk. Want de christchurch Carver heeft wel degelijk heeft wel 7 vrouwen vermoord, maar 1 lijk hebben ze niet gevonden en heeft de christchurch carver niet vermoord. Iemand probeert Joe de moord in de schoenen te schuiven. Joe gaat dus op zoek naar de echte moordenaar. ( er staan twee fouten in synopsis dat het nacht conciërge is, maar hij gaat om half 5 naar huis. En de tweede is dat hij 6 maar vermoord heeft.
De simpele Joe heeft een aantal vrouwen om zich heen. In de synopsis staat een overbezorgde moeder, maar in mijn ogen is ze een beetje dementerend moeder die overal een drama van maakt. Hierdoor is ze zeer bepalend op Joe.
Sally is de onderhoudsvrouw op het politiebureau en sinds de dood van haar gehandicapte broer overbezorgd. Ze herkent wel iets van haar broer in Joe. En geeft Joe veel meer aandacht dan hij liefs is.
De laatste vrouw is beoogd slachtoffer is Melissa, maar Melissa lijkt meer op Joe dan hij verwacht. Door deze vrouwen wordt het web rond Joe gesponnen.
Ook de scène dat Joe zijn moeder in het ziekenhuis moet bellen is enorm leuk.
Ik kan erg genieten van deze zwarte humor. Ik zie overeenkomsten met Karsten Dusse’s mindful moorden met een vleugje Jonas Jonasson. In een van de recensie schrijft iemand dat er veel bloederige details zijn, en dat het voor hem niet hoeft.. Nu dat val wel mee, Chris Carter is veel bloederiger. Maar ik zijn opmerking wel, want dit boek is de ergste nachtmerrie voor mannen!
De karakters zijn meer persiflage van werkelijke mensen, je moet de humor er van inzien.
Ik ga snel aan het tweede deel beginnen. Ik las dat 2 van de 14 vertaald zijn. Ik ben bang dat het bij 2 blijft , net als bij Karsten Dusse In het Nederland en Vlaanderen is te weinig animo is voor dit soort boeken. Jammer.
Joe is een conciërge/ schoonmaker op het politiebureau. De rechercheurs zijn op zoek naar naar christchurch- carver. De simpele Joe maakt zich een beetje druk over de christchurch carver. Niet voor de buitenwereld, maar innerlijk. Want de christchurch Carver heeft wel degelijk heeft wel 7 vrouwen vermoord, maar 1 lijk hebben ze niet gevonden en heeft de christchurch carver niet vermoord. Iemand probeert Joe de moord in de schoenen te schuiven. Joe gaat dus op zoek naar de echte moordenaar. ( er staan twee fouten in synopsis dat het nacht conciërge is, maar hij gaat om half 5 naar huis. En de tweede is dat hij 6 maar vermoord heeft.
De simpele Joe heeft een aantal vrouwen om zich heen. In de synopsis staat een overbezorgde moeder, maar in mijn ogen is ze een beetje dementerend moeder die overal een drama van maakt. Hierdoor is ze zeer bepalend op Joe.
Sally is de onderhoudsvrouw op het politiebureau en sinds de dood van haar gehandicapte broer overbezorgd. Ze herkent wel iets van haar broer in Joe. En geeft Joe veel meer aandacht dan hij liefs is.
De laatste vrouw is beoogd slachtoffer is Melissa, maar Melissa lijkt meer op Joe dan hij verwacht. Door deze vrouwen wordt het web rond Joe gesponnen.
Ook de scène dat Joe zijn moeder in het ziekenhuis moet bellen is enorm leuk.
Ik kan erg genieten van deze zwarte humor. Ik zie overeenkomsten met Karsten Dusse’s mindful moorden met een vleugje Jonas Jonasson. In een van de recensie schrijft iemand dat er veel bloederige details zijn, en dat het voor hem niet hoeft.. Nu dat val wel mee, Chris Carter is veel bloederiger. Maar ik zijn opmerking wel, want dit boek is de ergste nachtmerrie voor mannen!
De karakters zijn meer persiflage van werkelijke mensen, je moet de humor er van inzien.
Ik ga snel aan het tweede deel beginnen. Ik las dat 2 van de 14 vertaald zijn. Ik ben bang dat het bij 2 blijft , net als bij Karsten Dusse In het Nederland en Vlaanderen is te weinig animo is voor dit soort boeken. Jammer.
1
Reageer op deze recensie
