Met Google aan de hand door het Baskenland

Ik werd meteen aangetrokken tot de cover. Je ziet een ruige kustlijn met een hoge rots waarop een uitgelicht gebouw staat. Een lange weg met haarspeldbochten naar de top van de rots, eindigend bij een wel heel felle lamp. Het donkere wolkendek maakt de sfeer grimmig en je krijgt hierdoor een goed gevoel bij het boek. Mooi gedaan!
Het verhaal begint met een actiescène, ik houd hiervan, want het geeft gelijk een goede impressie van wat er komen gaat. Ik moet meteen zeggen dat ik het eerste hoofdstuk het sterkste hoofdstuk van het boek vind, daarna komt het verhaal niet meer op dit niveau. De spanning was goed aanwezig, maar werd soms zo onnodig lang gerekt dat mijn gedachten af dwaalden tijdens het lezen.
De manier waarop het plot zich ontvouwt laat zien dat Martín weet wat hij doet. Hij heeft een fijne schrijfstijl, dit maakt het makkelijk te lezen. De landschappen worden mooi omschreven, maar de karakters missen wel wat diepte. Even wennen waren alle Spaanse namen uit die streek, in gedachten zijn die wat lastig uit te spreken. Ik begrijp graag waarover ik lees, dus ik heb regelmatig gegoogled naar betekenissen van woorden en plantjes die werden beschreven.
Ik ben erin gedoken zonder verwachtingen, dus een teleurstelling is het zeker niet! Toegegeven, ik heb betere boeken gelezen, maar het blijft een goede middenmoter.