Feelgood, met de nodige drama en turbulentie!

Copiloot Roxan leidt een avontuurlijk leven en daar geniet ze met volle teugen van. Als ze tijdens een vlucht door een heftig incident plotseling een tussenlanding uit moet voeren, verandert alles in één klap. Roxan houdt haar hoofd koel en brengt iedereen in veiligheid, maar de impact van het incident blijkt groter dan ze had gedacht... en ze raakt alle grip op haar leven kwijt. In de hoop de oude Roxan terug te vinden stort ze zich vol overgave in het nachtleven. Ze is van plan om voorlopig alleen maar te feesten en precies te doen waar ze zin in heeft, maar dan wordt ze halsoverkop verliefd. Lukt het Roxan om haar problemen onder ogen te komen en de muur die ze om zich heeft opgetrokken af te breken?

“Noodlanding” is het tweede deel in de vlucht-serie van Madelein Kerseboom. In deze toffe verhalen staat steeds één van de drie vriendinnen centraal die werkzaam zijn bij de KLM, twee van hen zijn stewardessen in de businessclass en één is co-pilote. In dit verhaal volgen we Roxan, een stoere, sterke, maar ook wel een beetje eigenzinnige vrouw, die haar leventje behoorlijk goed op orde heeft. Ze geniet van haar werk, heeft fijne vrienden, een mooi huis en staat positief en sterk in het leven. Tot er een serie gebeurtenissen plaats vinden en ze zichzelf langzaamaan, beetje bij beetje kwijt aan het raken is. Ze grijpt naar de alcohol en dat maakt het er allemaal niet beter op, ze is ondertussen een behoorlijk gat voor zichzelf aan het graven. De gebeurtenissen en situaties die zich voordoen zijn goed en realistisch beschreven en je ziet voor je ogen gebeuren hoe dit langzaamaan het leven van Roxan begint te overheersen. Je voelt als lezer de onmacht en frustraties die ze heeft en het liefste wil je haar een goede schop onder haar kont en tegelijkertijd een knuffel geven. Het roept in elk geval verschillende emoties op tijdens het lezen, die je laten nadenken over wat je zelf zou doen als je in zo'n zelfde situaties terecht zou komen.

In het begin van het verhaal spelen er veel verschillende gebeurtenissen en na de eerste helft begint dit alles pas een beetje een plekje te krijgen. Het was een beetje een stortvloed aan (negatieve) gebeurtenissen, tegenslag na tegenslag. Je leeft daardoor enorm mee met Roxan en je hoopt dat ze zichzelf ergens tegenkomt en eindelijk inziet dat ze hulp nodig heeft. Ze heeft verschillende mensen om zich heen die haar willen helpen, maar staat ze dit uiteindelijk toe? Laat ze die muur zakken die ze zo zorgvuldig opgebouwd heeft? Vragen om hulp is tenslotte één van de moeilijkste dingen die er is. De bij-personages waren allemaal op hun plek in het verhaal en dragen elk op hun eigen manier iets bij aan het grote geheel. Het blijft ook leuk dat de personages uit het eerste deel ook in dit deel weer voorbij komen.

De schrijfstijl van Madelein Kerseboom is vermakelijk, meeslepend, vlot, aangrijpend en verslavend. Eenmaal begonnen in dit verhaal heeft het je in zijn greep en is stoppen met lezen gewoon geen optie meer. Je moet weten hoe dit verhaal gaat eindigen. Al weet je dat het een feelgood verhaal is en je dus eigenlijk ergens wel kunt raden welke kant het op gaat. Het is weer een genot om dit nieuwe verhaal te lezen en stiekem maakt de flinke portie drama het allemaal alleen nog maar vermakelijker. Ik kan niet wachten om deel drie te lezen en erachter te komen hoe de serie voor deze drie vriendinnen gaat eindigen. Voor verslavende feelgood verhalen met de nodige drama en turbulentie kun je absoluut aankloppen bij Madelein Kerseboom!