Wat een lief verhaal!

Kees is een beetje een bangige jongen die graag thuis is bij zijn ouders en zijn cavia Hector. Maar dan ontmoet hij Sep (Septimia) die op de boerderij woont en crossmotor rijdt in het weiland en heel erg stoer is. Bij zijn eerste bezoek loopt Hector weg, die hij in zijn rugzak had meegenomen. Hij moet dus wel blijven omdat hij zijn vriend niet in de steek wil laten. Hij verlangt ook wel naar huis want bij Sep is alles erg spannend: op de crossmotor scheuren, onder gescheten worden door de koeien en er wordt zelfs een kalfje (Zwabber) geboren. Kees wordt steeds dapperder, voor Hector maar ook omdat hij stiekem Sep heel erg leuk vindt. Sep blijkt juist minder stoer dan ze lijkt. Ze is bang dat Kees geen vrienden met haar wil zijn omdat kinderen meestal niet nog eens terug komen omdat de boerderij te vies, te vreemd en te ver is. Het is vooral een heel lief verhaal zonder schokkende heftige gebeurtenissen. Dat komt ook door de lieve illustraties van Annemarie van Haeringen. Bij het plaatje van het pasgeboren kalfje Zwabber en Hector de cavia schoten spontaan de tranen in mijn ogen. Voor de kinderen van het platteland een spiegel en voor de kinderen uit de stad een venster om kennis te maken met een heel ander soort leven. Om lekker voor te lezen vanaf 6 jaar. Ik moest even wennen aan de schrijfstijl met wat korte zinnen maar daardoor zullen kinderen vanaf 7 het ook al zelf gaan lezen.