Twee jongens, één hart

Elias krijgt een donorhart van Boyd. Elk hoofdstuk wordt afwisselend door deze jongens verteld. Elias is al lang ziek en kan daardoor de laatste tijd weinig ondernemen en ligt te wachten in het ziekenhuis. Hij is ook bang dat het mis gaat als hij zich inspant. Boyd is juist een jongen die nooit stil zit, die eerst doet en dan pas denkt. Op die manier komt hij met zijn skateboard ten val en wordt naar het ziekenhuis gebracht. Ik vind het wel eng beschreven hoe hij zichzelf dood ziet liggen en dat zijn geest met zijn hart mee naar Elias toe wordt geleid. Voor Elias is het ook eng dat er opeens een jongen in zijn kamer staat als hij bijkomt van de operatie die hij alleen kan zien en horen. Daarom weet ik niet of dit boek een promotie voor donorschap is. Natuurlijk is het mooi om te zien hoe het steeds beter gaat met Elias, maar daar wil je als donor toch niets meer van merken. Wel mooi vind ik hoe Boyd Elias helpt om weer dingen aan te durven, hem duwtjes geeft om te gaan revalideren. Gewoon omdat hij zich dood verveeld in die ziekenhuiskamer. Die durf gebruikt Elias tenslotte om iets op te lossen waar Boyd met al zijn bravoure nooit de moed heeft gehad.