Griekse mythologie op Cambridge

Een paar jaar geleden las ik De stille patiënt. Een fijne thriller met een lekkere plottwist waar ik nog wel eens aan terugdenk. Ik was dan ook blij te zien dat Alex Michaelides een nieuw boek schreef, De nimfen.

De nifmen
Mariana is half Grieks, half Brits en groepstherapeute. Een jaar geleden is ze haar man verloren en sindsdien verkeert ze in diepe rouw. Uit alles blijkt dat Sebastian haar soulmate was. Haar verdriet kan ze gelukkig delen met Zoë, haar nichtje, van wie ze voogd is. Op een maandag belt Zoë: er is iemand vermoord in Cambridge en Zoë is bang dat het haar beste vriendin Tara betreft. Mariana besluit om haar nichtje bij te staan en neemt de trein naar Cambridge. Aldaar komt Mariana er al snel achter dat Tara inderdaad de vermoorde studente is. Het bloedmooie meisje is gruwelijk om het leven gekomen en alles wijst in de richting van de charismatische professor Edward Fosca. Fosca doceert Griekse mythologie en heeft een trouw groepje volgelingen. Ze noemen zichzelf ‘de nimfen’ en Tara behoorde tot dat groepje. Mariana is ervan overtuigd dat de aantrekkelijke professor één van z’n nimfen heeft omgebracht en ze wil er alles aan doen om zijn ware aard te ontmaskeren. Zit Mariana wel goed met haar verdenkingen?

Je dendert in afzienbaar tempo door De nimfen heen. Niet alleen de extreem korte hoofdstukken dragen daaraan bij, ook de vlotte en toegankelijke schrijfstijl spelen een rol. Dat verbaasde me, want deze thriller is doordrenkt van de Griekse mythologie; iets waar ik niet in thuis ben.

Het verhaal speelt zich af in Cambridge, vooral de universiteitscampus, en een paar uur lang waande ik me ook tussen die oude gebouwen. Wat mij betreft wist Michaelides die sfeer goed over te brengen. Waarin de auteur minder slaagde was de (ontbrekende) band die ik had met de personages. Tuurlijk, voor het ene personage had ik meer sympathie dan voor de ander, maar ze deden me niet veel. Ik wilde voornamelijk het mysterie rondom de nimfen en de professor ontrafelen. Wat dat betreft is het een uitstekende whodunnit, want ik ging als een trein richting die ontknoping.

De nimfen zit slim in elkaar en wist me goed te verrassen. Je hoeft geen kennis te hebben van de Griekse mythologie om dit boek te begrijpen (al zal een beetje kennis wellicht wat meer diepgang bieden): het is voornamelijk een leuke en originele toevoeging die het verhaal een stuk mysterieuzer maakt. Voor de lezers van De stille patiënt zat er nog een toffe, subtiele verwijzing in die een glimlach op mijn gezicht toverde.
Kortom: De nimfen is een fijne, leesbare thriller die je laat meedenken naar de ontknoping en die je even op Cambridge laat wanen.