Een lugubere thriller die je uitleest op het puntje van je stoel

Helen Fields schreef met Perfecte resten het eerste deel van een nieuwe thrillerserie. Deze serie gaat over inspecteur Luc Callanach die vanuit Frankrijk is gekomen om zaken in Schotland op te lossen. Op het omslag van het boek prijken teksten als: voor lezers van M.J. Arlidge en Samuel Bjørk. Het is terecht dat het werk van de auteur met deze andere thrillerauteurs wordt vergeleken. Perfecte resten leest makkelijk weg, maar heeft genoeg spanning om het boek in een zit uit te lezen.

Perspectieven
Perfecte resten wordt vertelt vanuit twee perspectieven: die van inspecteur Callanach en die van de vermeende dader. Als lezer weet je dus al snel hoe de vork in de steel zit en hoe fout het onderzoek dreigt te gaan. Vooral bij de komst van de arrogante daderprofiler Harris. Hij heeft al snel een totaal verkeerd beeld bij de dader en als lezer weet je dat hij goed fout zit.

Luguber
Field schrijft de meest lugubere scènes waar je je liever geen beeld bij wilt vormen. Zo heeft de moordenaar meerdere sadistische trekjes, waaronder het uittrekken van tanden bij zijn (nog) levende slachtoffers. Als je niet tegen dit soort gruwelijkheden kunt, kun je deze passages misschien beter eventjes overslaan.

Deze thriller, de eerste in een nieuwe serie over Callanach, heeft van alles wat: een enorm zieke, maar slimme dader, een getroebleerde inspecteur die zijn leven weer probeert op te pakken, lugubere scènes, verschillende verrassende plottwists en een vleugje romantiek. Tel daar de onderhuidse spanning bij op en je leest dit boek in één ruk uit. Een heerlijke thriller en ik ben benieuwd wanneer een nieuw deel uitkomt in Nederland.