Luchtig maar geslaagd debuut

Geen uitweg meer vindend uit een liefdeloos en denigrerend huwelijk besluit August Desmedt zijn vrouw Dorothea te vergiftigen. Om haar voluptueuze lichaam kwijt te spelen besluit hij haar in stukken te zagen en met een koffer in Amsterdam in een rivier te dumpen. Allemaal mooi bedacht maar het lot is August nooit goedgezind en zijn plan stort al snel in wanneer hij zijn koffer op de trein moet achterlaten…
De moordzaak wordt onderzocht door hoofdinspecteur Frederick Swarts die soms bijgestaan wordt in zijn denken door zijn echtgenoot Ollie. Een kleurrijk duo. Maar wat een simpele zaak bleek te zijn wordt hoe langer hoe ingewikkelder als de inspecteur ontdekt dat Dorothea de schrik van de straat was en dat iedereen wel eens een motief voor moord kan hebben…

De sobere cover die een beetje jaren 60 aandoet past volledig in het verhaal over August.
Het verhaal is mooi opgebouwd en als lezer kan je alleen maar medelijden hebben met het hoofdpersonage.
De koffer is luchtig geschreven met een komische ondertoon en al snel vormt zich een whodonit-kwestie die praktisch tot op het einde van het boek blijft aansluimeren.
De auteur heeft een aangename manier van schrijven waarbij dit debuut een goede start is. Hij kan alleen maar groeien… en dat zit er zeker in.
De koffer is een aanrader en ik hoop dat er nog verhalen met hoofdinspecteur Swarts en zijn echtgenoot in de pijplijn zitten.

Rating: 3,5/5