Een Coppens & Vercauteren-verhaal

Eerst en vooral een dikke proficiat aan Lauren Dawes van Sly Fox Cover Designs voor de simpele maar in het oog springende cover. Mooie blauwschakeringen, een paardenstal met wat balen hooi en de titel die vertikaal geplaatst is, is sowieso een eyecatcher.
De zaak Tom, een eerste verhaal met rechercheurs Coppens en Vercauteren in de hoofdrol. Veertigers, single, raken geen druppel alcohol aan, bourgondiërs en hebben oog voor vrouwelijk schoon. Beiden ook workaholics.
In dit eerste verhaal krijgen ze een zaak toegewezen waarin Tom, een man met Down-syndroom met ingeslagen hoofd wordt teruggevonden op manège Kattevenia. De eigenares van de manège, haar man en meest betrokken personages die rond de manège rondhangen worden aan de tand gevoeld maar niemand weet van iets. Of houdt iedereen zijn hand boven iemands hoofd?
Coppens en Vercauteren merken al snel dat er iets niet volledig strookt met de waarheid en voeren een gedreven onderzoek uit.
De zaak Tom is een eerste kennismaking met deze auteur. Desondanks lange zinnen die niet direct vlot lezen vond ik het een aangenaam boek.
De uitdieping van de personages zijn zeer goed uitgewerkt, soms té, maar toch kreeg ik geen voeling met de hoofdpersonages. Ik vond ze koud en kil overkomen en waar ik me geweldig aan stoorde was de vrouwonvriendelijkheid die uit hun gesprekken kwamen. Heel waarschijnlijk normaal voor mannelijke rechercheurs die dag en nacht praktisch met elkaar optrekken maar het had voor mij niet zo in de verf gezet moeten worden.
Ik ben er zeker van dat de auteur in eventuele volgende delen rond dit duo nog zal groeien maar als ik hem een tip mag geven: iets minder de Limburgers ophemelen en minder macho-gedrag.