Integer

Covid, corona, het virus… de lockdown. Veel auteurs en kunstenaars putten inspiratie uit de lockdown. Net zoals Karin Ramakers. Haar novelle Dicht, een klein verhaal gaat over Theo, een alleenstaande man die museumbewaker is. Maar door de lockdown is het museum gesloten en Theo zit alle dagen op zijn werk zonder werkzaamheden.
Terwijl hij de wereld buiten het venster observeert krijgt hij op een dag een meisje in de gaten die foto’s neemt. Stella is een Zweedse uitwisselingsstudente die een gesprek probeert aan te knopen met Theo maar hij houdt haar op afstand en buiten de deuren van het museum. Tot op de dag dat het pijpenstelen regent…

Dicht is een klein verhaal zoals de titel reeds aantoont maar er spreekt wel heel veel gevoel uit. Net zoals iedereen ervaart het hoofdpersonage in eerste instantie de rust maar al snel slaat verveling toe. Hij heeft dan ook nog gezondheidsproblemen waar de auteur de voorzorgsmaatregelen beschrijft die covid meebrachten in het begin van de lockdown.

Mooi, sereen geschreven raakt de eenzaamheid van Theo je toch wel. Zijn contact met Stella is een zonnestraaltje maar terwijl je Dicht leest weet je dat het niet kan blijven duren.
Dicht heeft mij geraakt en ik heb dit kleine verhaal even laten bezinken voor ik me aan iets anders waagde.

Rating: 3,5/5