Een zoektocht doorheen Londen

Ieder die een huisdier heeft of had kent de onzichtbare band tussen mens en dier. Het is zoiets als een onzichtbare navelstreng die je samen verbindt, zoals het hebben van een kind.
Als je goed bent voor je huisdier, krijg je er heel veel liefde voor in de plaats. Maar als je hond of poes voor één of andere reden wegloopt ben je er het hart van in en doe je er alles aan om je teergeliefde vierpoter terug te vinden. Dit is hetgeen er gebeurt in het waargebeurde verhaal van Kate Spicer en haar hond Wolfy.

Kate, 50+, een beetje verloren in haar doen en laten, drugverslaafd met een vriend die haar gebreken toch tolereert. Op een heldere dag komt ze in contact met een lurcher (hondenras) en is er meteen verliefd op. Samen met haar vriend besluiten ze een hond te adopteren, Wolfy.
Van dag 1 is het liefde op het eerste zicht tussen Kate en haar hond en is hij eigenlijk diegene die haar van de ondergang redt. Kate heeft met de opvoeding van Wolfy haar handen vol en geen tijd meer om in clubs of bars rond te hangen.
Wanneer ze samen met haar vriend naar een huwelijksfeest gaat, gebeurt het onvermijdelijke. Wolfy loopt weg bij de oppas. Wat hierna volgt is een zoektocht waarbij geen enkel social media-kanaal onbenut blijft en een hele gemeenschap op de been brengt.

Hond vermist is een verhaal vol liefde. Eentje die alle huisdierbezitters zullen herkennen. Vlot geschreven met heel wat emotie, zowel positieve als negatieve. Het geeft ook een beeld weer dat social media eveneens kan dienen voor positieve dingen, je bent niet alleen in je zoektocht of je overpeinzingen. Maar je kan evengoed bestookt worden door mensen die denken grappig te zijn of je een oor willen aannaaien.
De auteur heeft het boek geschreven vanuit haar perspectie wat soms langdradig overkomt. Of misschien had ik graag Wolfy’s zoektocht naar zijn thuis ook gelezen…
Desalniettemin een leuk boek dat door velen graag zal gelezen worden.