Ongecensureerd maar vertederend

Jan zijn herinneringen starten in het boek op tweejarige leeftijd. Op nonchalante wijze vertelt hij hoe graag hij overal bij wil horen maar meestal weggepest wordt. Veerkrachtig als hij is, trekt hij zich hier weinig van aan en probeert toch steeds de aandacht te trekken, voornamelijk naar meisjes toe. Snel krijgen we ook te maken met zijn ontluikende seksualiteit, zijn drang naar “het” doen. Met zijn familie heeft hij een vrij goede band alhoewel hij toch graag die knuffel van zijn vader zou krijgen. Om één of andere reden heeft zijn vader daar problemen mee, wat later in het verhaal duidelijk wordt waarom.
Ongecensureerd, met momenten vermakelijk en vertederend, vertelt Jan over zijn jeugdjaren. Steeds blijft hij naar mijn insziens optimistisch ondanks alle pesterijen en komt hij over als een zeer flexibel persoon die weet wat hij wil in het leven.
Pispaal leest zeer vlot door de korte hoofdstukken en zinnen. Het verhaal had misschien wat genuanceerder mogen zijn of meer body mogen hebben maar de durf die de auteur aan de hand heeft gelegd om zijn verhaal neer te pennen voor iedereen, vind ik al zeer moedig.
Jan Hendrik noemt zichzelf een storyteller en dat is hij zeker. Zijn grote droom om het tot het grote witte doek te halen, spreekt van doorzetterij en hierbij wens ik hem alle succes toe zijn droom waarheid te maken.

Rating: 3,5/5