Markies de Sade zou hierbij verbleken

Waar moet ik beginnen?
De korte inhoud sprak me geweldig aan, de cover oogt ook sober maar mooi. De auteur heeft een zeer vlotte pen, misschien soms te vlot. Maar hij weet een verhaal op te bouwen met de juiste zinsbouw en is geletterd. Dat terzake.

Het verhaal rond Valentina start direct. Een jonge vrouw, verliefd tot over haar oren op Robert, van goede huize. Wordt zwanger… en dan gaan de poppen aan het dansen. Haar schoonmoeder wil dit niet en besluit haar te vergiftigen met antivries om de vrucht af te drijven. Aangezien het leven van Valentina ook in gevaar is ontfermt Jacques, de vader van Robert, zich over haar en brengt haar naar een obscure plek waar een dokter haar het leven redt. Tot hiertoe zitten we nog in een gewone thriller…

Ineens gaan we zes maanden terug in de tijd en vertelt Valentina het verhaal van een geheim genootschap. Eentje dat bol staat van omkoperij, geweld, vernedering, mishandeling, verkrachting, vrouwenhandel, sadisme… zijn er nog superlatieven voor?
Waar ik een spannende thriller dacht te lezen, bevind ik mij plots in een wereld die zich als een snuffmovie afspeelt. Markies de Sade zou hier nog bij verbleken.

Allereerst mijn excuses naar de auteur toe maar ik hoop dat dit niet zijn fantasieën zijn die hij in het boek beschreven heeft. Want dan durf ik hem zelfs niet in de ogen kijken bij een eventuele ontmoeting.
Zwarte tranen is gruwelijk, goor, mensonterend, vrouwonvriendelijk… sadisme ten top gedreven.

Ik kraak niet graag iets af en probeer steeds opbouwende kritiek te geven maar dit was een brug te ver dat mijn maag deed keren en mijn tenen deed krullen.
Als de auteur zich aan een gewone roman waagt zonder de sex en de gruwel wil ik hem gerust nog een kans wagen maar momenteel denk ik er sterk aan mijn recensie-exemplaar terug naar afzender te sturen want ik wil het zelfs niet in mijn boekenkast hebben staan.