Met liefde geschreven, bij vlagen zelfs grappige, maar vooral tragische geschiedenis.

In korte stukjes gericht aan één van zijn ouders (of soms beiden) schetst Frénk van der Linden een kaleidoscopisch beeld van zijn ouders en van hun huwelijk en vechtscheiding en de impact die dat op hemzelf heeft gehad.
Al schrijvend is Frénk op zoek naar wie zijn ouders waren, zijn blik op hen en hoe hij is gevormd in het gezin.
Een met liefde geschreven, bij vlagen zelfs grappige, maar vooral tragische geschiedenis.

De korte stukjes en vele afwisseling maakte het voor mij niet uitnodigend om lang achter elkaar in het boek te lezen. Soms legde ik het boek weg, al had ik nog wel tijd om te lezen. Ik waardeer het met 3,5 ster, maar omdat dat niet kan rond ik het af naar beneden.