Fijn leesvoer

Van Dis neemt ons mee op reis door de Karoo, het ‘beloofde land’ in Zuid-Afrika, langs de ooms en tannies van Eva Landman (waar de ik-figuur logeert).
Je ziet als lezer Zuid-Afrika en de Afrikaners door de ontmoetingen op die reis. De racistische blik en de oogkleppen van de witten, met het ongemak van de ik-figuur. De ontmoetingen met Neef met AWB sympathieën, met de witte man die met het ANC sympathiseert en alles daar tussenin.
De bekrompenheid druipt van sommige Boeren af, wat een bedompte sfeer met zich meebrengt. Dat weet van Dis goed over te brengen.
‘Het beloofde land’ is meer een sfeerbeschrijving en observatie van de mensen dan dat het een daadwerkelijk verhaal is, maar door de manier waarop het geschreven is en de onderkoelde humor hier en daar is het fijn leesvoer.