Flauw gewauwel

Door het hele boek zitten deze zogenaamde verwijzingen naar de toekomst. Bijvoorbeeld de dagboeknotities van 10 oktober 1938, voorspelt zogenaamd onze huidige wereld waarin iedereen 'niet als alle anderen' wil zijn en 'wetenschappelijke studies zullen worden verguisd door mensen met de concentratie van een vlo’

Het komt op mij over alsof dit verhaal is gemaakt als kapstok om de ergernissen van de schrijfster over dingen in onze tijd te kunnen bekritiseren op een soort van bedekte manier, die filosofisch moet overkomen. Schrijven over nu alsof het toen revolutionaire gedachten waren... Om eerlijk te zijn ergerde ik me eraan.

Verder gebeurt er niet veel. Ik ervaar het voornamelijk als narcistisch gezwets. Het zal wel bij de persoon van Goebbels passen, maar het is mij niet duidelijk wat het doel is van dit boek.
De stukken over de ervaringen van Lída lezen vlotter, dan maakt dat ik het boek toch heb uitgelezen (en omdat ik vind dat ik geen recensie mag schrijven over een boek dat ik niet heb uitgelezen).