Op naar deel vijf!

Okt 2020: Dit deel herlezen voordat ik aan deel vijf zou beginnen. Herlezen doe ik bijna nooit, maar ik kon mij niets meer herinneren van dit deel en het zou jammer zijn als ik het volgende deel negatief beoordeel, omdat ik niets meer weet.
Het was net alsof ik dit boek weer voor het eerst las. Gebeurtenissen herkende ik wel, maar nergens ging een belletje rinkelen over de afloop van dit verhaal.
De andere delen in deze serie bevatten meer spanning. Wat dat betreft kabbelde dit verhaal wat meer, maar het einde maakt dat goed. De wereld die Riggs schept vind ik nog steeds bijzonder (goh), maar het blijft trekken als het verhaal nog niet uit is. Gelukkig ligt het volgende deel klaar, die is voor komende week.

Nog steeds ben ik van mening dat deze 'nieuwe' trilogie niet lekker leesbaar is als je voorgaande delen niet hebt gelezen. Er wordt namelijk geen uitleg gegeven over hulsels, schepsels en tijdlussen. (Had ik anders voor mezelf ook nog wel handig gevonden haha)

Dec 2018: Een trilogie met dezelfde personages. Ik weet nog niet hoe de nieuwe trilogie verder uit zal gaan pakken, maar het is ten eerste erg fijn dat dezelfde leuke en grappige personages er weer allemaal bij zijn (Millard en zijn onzichtbaarheid vind ik nog steeds ontzettend geestig). Ten tweede zijn de foto's in dit boek alweer van toegevoegde waarde. Ze zijn soms iets moderner of anders vormgegeven, maar de meeste van de foto's zijn nog steeds een beetje bijzonder. Ten derde is ook de schrijfstijl weer als vanouds waardoor ik deze 500 pagina's binnen no time had gelezen.

Ik las ergens dat dit boek los te lezen is van de eerste trilogie, maar er komen verschillende keren verwijzingen voor uit eerdere boeken en deze zijn niet (altijd) te begrijpen als je de eerste trilogie niet hebt gelezen.

En nu.. lang wachten op boek 5.