Verrekijkeren brengt je verder

Hoe langer je kijkt, hoe meer je kijkt, hoe beter je kijkt: je ziet steeds meer. En met een verrekijker heb je gekaderd zicht waardoor je weer anders naar iets kan kijken. Perspectieven en beelden worden anders als je blik/referentiekader kleiner of groter wordt.
Net zoals ik vaak uit mijn raam kijk, hoe langer en beter je kijkt; hoe meer je ziet. Hetzelfde is met het hoofdpersonage, haar knuffel Konijn en beste vriend Mo, zijn hond Banjer en knuffel Beer. Ze zijn allemaal beste vrienden, delen alles, bekijken alles.

De illustraties van Yvonne Lacet zijn op het eerste gezicht kleurrijk, speels en er is veel te zien. Sommige platen zijn meer ingezoomd waardoor te zien is dat het allemaal handmatig geknipt lijkt. Ik zie een animatie voor me waarin dit ambachtelijke kunstwerk tot leven komt.

Fijn en goed tijdloos prentenboek met thema's zoals verhuizen, emoties, vriendschap, perspectieven, iets afsluiten en iets nieuws beginnen en acceptatie. Er is nog zoveel meer te ontdekken en te filosoferen door dit prentenboek, een aanrader. Mooie vind ik ook dat je bijvoorbeeld zelf kan bedenken dat je emoties kan koppelen aan de verschillende weersomstandigheden, ook in dit boek én dat dat niet benoemd wordt. (Maar misschien is dat eigen voorkeur dat niet altijd alles voorgekauwd wordt in een boek.)

Het woord 'verrekijkeren' mag wat mij betreft in het woordenboek opgenomen worden, dat woord ligt me wel. Ik bedoel.. als je iets opmeet is 'meteren' ook leuker toch?