Recensie: Henrik Hedin 2 - Zusje van mij - Mikaela Bley

Het verjaardagsdiner bij de rijke familie Gyldenstedt loopt bijna ten einde. Koffie en een digestiefje worden geserveerd in de salon terwijl er opeens dikke rook kronkelt tussen de gasten. Het vuur verspreidt zich snel in de vier meter lange boerderij in Skåne, buiten Malmö. De achttienjarige Märtha wordt uit de vlammen gehaald en het leven van de familie Gyldenstedt staat op zijn kop als ze beseffen dat hun jongste dochter dood is. Vermoord.

Rechercheurs Henrik Hedin en Leia Kaplan van de politie in Malmö zijn betrokken bij het moordonderzoek en ontrafelen een diep begraven waarheid die gedurende jaren van stilte en angst verborgen is gebleven – en die zich uitstrekt tot ver buiten de toegangspoort en de glooiende koolzaadvelden in het zuid-Zweedse landschap.

'Als iets eruitziet als een eend, loopt als een eend en kwaakt als een eend, dan is het meestal een eend, hoe vaak de eend ook probeert te beweren dat hij iets anders is.'

Dreigend.
Intrigerend.
Mysterieus.
De cover.
Het nodigt uit om dit boek op te pakken.

Een speciale dag. Een verzengend vuur. Een perfecte moord. Maar wie heeft hem gepleegd?

De vlotte, beeldende schrijfstijl van Mikaela Bley neemt je meteen mee het verhaal in. Aan de zijde van verschillende personages krijgt het verhaal vorm. Worden puzzelstukjes vrijgegeven die samen het verhaal compleet maken. De puzzelstukjes waren alleen wat grillig. Verwarrend. En soms wat lastig in elkaar te passen. Ik was zoekende en kon niet alles even goed plaatsen.

Henrik Hedin, die ik kende als 'The Killer' uit het eerste deel, was dat in 'Zusje van mij' niet. Leia Kaplan nam deze rol op zich. En in mijn hoofd kreeg dat geen plekje. Ik wilde juist meer over Henrik Hedin weten. Aangezien de serie naar hem vernoemd is. Maar dat gebeurde niet. Hij had wat dat betreft een bijrol.

'Goed is goed en fout is fout, ongeacht wie het gedaan heeft of waarom.'

Naarmate het verhaal vorderde, nam de spanning iets toe, maar niet genoeg om alles om mij heen te kunnen vergeten. Nou was ik tijdens het lezen wel erg moe, dus wellicht was dit een gevalletje: niet het juiste moment voor dit boek. ***