Een witte thriller-merel ?

Waw, Ze bestaan dus echt. Thrillers die je uitleest en waar je niet bij in slaap valt. "Gone Girl" is er dus eentje van het goede soort. De personages gedragen zich Amerikaans, wat soms een beetje tot een afstand kan leiden. Maar toch, men kan zich echt inleven in Amazing Amy, als we onze duistere kantjes naar boven laten komen. En in Nick. Een grote hoop goodwill en al bij al een redelijk normaal man. En Go (Margo) als goede vriend (toevallige tweelingzus) die steun en toeverlaat is van Nick. Een beetje overdreven allemaal ? Tja, misschien maar dat allemaal dan toch om het verhaal sterker en beter te maken.

En ja ik had de film eerst gezien. Ik wist dus hoe het ging aflopen. En dat is pas echt een enorme plus om dan nog een thriller uit te lezen.

Flynn boeit in dit boek vanaf de grote ommekeer tot het einde. Als puntje van kritiek (ja ik moet toch kunnen zeuren anders voel ik mij niet zo goed) kan men toch opwerpen dat de "inleiding" of noem het "het eerste deel" eerder lang is. Te lang. Zodanig dat men begint te denken het boek toch weg te leggen. Maar dan kom de redding. De omslag. En vanaf dan is het boek fenomenaal goed ! Een echte aanrader. Mocht het gekund hebben ik gaf het een 4,5.