top!

Sadie verhuist met haar man Will en zonen Otto & Tate naar Maine als Wills zus overlijd.
Will krijgt haar huis en ook de voogdij over Imogen, Wills nichtje.
Dit vraagt heel veel aanpassingsvermogen van alle partijen en vooral tussen Sadie en Imogen botert het niet.
Ze is een typische 16-jarige die ook nog de zelfmoord van haar moeder moet verwerken.
Sadie is huisarts en werkt in de kleine kliniek op het eiland.
Ook daar is het moeilijk aarden voor haar, haar collega’s staan niet om haar te springen en ze voelt zich er dan ook niet op haar plaats.
Als er in de straat een vrouw gevonden wordt - vermoord - is Sadie ervan overtuigd dat Maine hun niks goeds gaat brengen.
Toch moeten ze dit laten slagen, niet alleen omwille van Imogen, maar hun oude woonplaats Chicago heeft een nare bijsmaak gekregen na Wills overspel en Ottos problemen op school.
Het is dus echt tijd voor een nieuw begin.

Maar Sadie gaat zich steeds vreemder gedragen. Ze verdenkt iedereen van de moord op Morgan, inclusief haar nichtje, haar man en ook haar zoon ziet ze zeker in staat om te moorden.
Daarnaast heeft Sadie last van black-outs. Ze is soms uren kwijt en kan zich dan niet herinneren wat ze gezegd of zelfs gedaan heeft.
Haar mentale staat maakt haar geen geliefd persoon. Ze is constant onzeker, achterdochtig en jaloers, allemaal gevoelens waar ze geen reden toe heeft.
Niet alleen is dit voor haar omgeving moeilijk, ook als lezer is het moeilijk om haar als een aangenaam persoon te zien.

Naast Sadies verhaallijn lezen we ook die van Camille.
Camille is Wills minnares.
Zij is waarschijnlijk degene die het minste iets opheeft met Sadie en dat steekt ze niet onder stoelen of banken.
De link tussen deze verhaallijnen is al snel gemaakt, de connectie is Will.
Toch blijkt het veel verder te gaan dan een affaire.

Daarnaast lezen we ook nog kleine passages van Muis.
Een zesjarig meisje dat het te verduren krijgt onder het regime van haar stiefmoeder.
Het is lang onduidelijk wie Muis is, maar dat ze een lief klein meisje is en bovenal heel erg slim, is iets wat gelijk duidelijk is.

De personages zijn heel goed uitgewerkt.
Sadies gedachten dwalen heel vaak af en dit is heel goed uitgewerkt in haar passages. Camille is een heel ander soort vrouw en ook dit is te merken in haar verhaallijn. Ook de overige personages hebben allemaal hun eigen identiteit die goed overkomt. Het is vrij snel duidelijk hoe iedereen in elkaar steekt.
Tenminste, zo lijkt het.

De spanning bouwt zich echt op. In het begin is het vooral het leren kennen van de personages en de onderlinge relaties die worden uitgezet.
De moord op buurvrouw Morgan en de zelfmoord van Wills zus zorgen voor een piek in de spanning maar het is echt het onderhuidse wat De onbekende vrouw typeert.
Het wordt steeds duidelijker dat er iets niet aan de haak is met Sadie maar ook Imogen en zelfs Otto gaan zich wat vreemd gedragen. Er worden dus heel veel lijntjes uitgegooid en als lezer ga je alle kanten op.
Natuurlijk vormen er zich wat ideeën maar niets stoomt je klaar voor wat Kubica eigenlijk voor ons in petto heeft.
Het plot is zeer doordacht en uitgewerkt en super uitgevoerd.
De nodige twists zorgen dat je op het einde toch nog op het puntje van je stoel beland. Het gaat allemaal heel diep en zo wordt er niet alleen met ons een psychologisch spelletje gespeeld.
Een heel onvoorspelbaar maar geloofwaardig verhaal.