anders dan andere romans

Ik ontving een recensie-exemplaar namens Angela Stegeman van uitgeverij Ellessy, bedankt!

In Tijdrit leren we Suzanne kennen, die als vrouwelijk wielrenner altijd een tandje meer bij moet zetten dan een mannelijke rijder.
Haar harde werken loont zich echter als ze een wedstrijd wint en een tijdrit mee mag rijden in een mannen-peloton tijdens de Tour de France.
Haar strijd in deze mannenwereld en de race naar de finish worden heel hoog uitgemeten, iets wat vooral voor een sportfanaat – en meer nog een wielrenfanaat – een geweldig aspect zal zijn.
Maar ook voor lezers die niet zo veel met sport hebben is Tijdrit een mooi boek om te lezen.
Suzanne dealt namelijk met andere demonen, die heel erg tot uiting komen als ze Scott leert kennen.
Ze is meteen onder de indruk van hem en niet alleen om zijn sportprestaties. De man heeft iets en ondanks dat ze niet vaak woorden met elkaar wisselen lijkt er toch een connectie tussen hen te ontstaan.
Scott dealt op zijn beurt met zijn eigen demonen. De connectie met Suzanne voelt ook hij direct, maar hij weet iets wat deze connectie tot een ander niveau tilt.

Ondanks dat ik geen sporter ben en niets heb met wielrennen vond ik het erg leuk om erover te lezen. De kracht en spanning die erbij komt kijken heeft Angela Stegeman heel goed weten over te brengen in het boek. Het is razend snel, gevaarlijk en heeft niet altijd vanzelfsprekend een goede afloop.
Haar passie voor de sport zal er zeker mee te maken hebben dat zij dit zo goed heeft weten over te brengen.
De spanning tussen Suzanne en Scott blijft lange tijd sudderen.
Ze willen er beide niet aan geloven en proberen elkaar op afstand te houden.
Als lezer is het moeilijk te begrijpen waarom de twee de sprong niet gewoon wagen maar als het verhaal vordert en we zowel Scott als Suzanne beter leren kennen, wordt duidelijk dat zij al een heel leven geleefd hebben.
Ze hebben veel meegemaakt wat ervoor zorgt dat ze voorzichtig zijn in het aangaan van nieuwe relaties.
Het zijn heftige onderwerpen die ook zwaar overkomen op de lezer.
Soms lijkt het wat veel, maar het is nu eenmaal realiteit dat het leven niet altijd rozengeur en maneschijn is.

Angela Stegeman heeft een schrijfstijl die je direct pakt. Het is heel vlot geschreven waardoor het makkelijk is om direct in het verhaal te glijden. De snelheid waarmee de renners over het asfalt scheuren is ook meegenomen in het verhaal en het maakt dat je lekker door kunt lezen.
De persoonlijke passages zetten er even de rem op, maar ook hierin wordt genoeg vaart gemaakt zodat het verhaal niet te langdradig wordt. Ook de nieuwsgierigheid naar het verleden van Scott en Suzanne zorgt ervoor dat je door blijft lezen.
Toch moest ik op het einde even mijn tijd nemen om rustig te lezen.
Het kwam soms wat warrig op me over, voornamelijk de relatie tussen Scott en Suzanne waardoor ik niet helemaal doorhad hoe ver we in tijd vooruit gegaan waren of hoe het nu precies zat tussen hen.

Tijdrit is een uniek boek dat de liefde voor wielrennen mooi weergeeft en de spanning die dit met zich meebrengt super overbrengt.
Om dit in een roman te verwerken was een goede zet en zorgt voor een andere omgeving dan men gewend is. Het is daardoor verfrissend en maakt de lezer nieuwsgierig.