topper!

Bedankt Sophie Ester en uitgeverij Ellessy voor het recensie-exemplaar van Zijdelings.

• Let op: Er kunnen in deze recensie spoilers voorkomen van het eerste deel: Ommekeer! +

Na jaren van onzekerheid, angst en spanning lijkt de rust eindelijk terug gekeerd en lopen de levens van de Vanhovens op rolletjes.
Het gaat goed met hun, hun echtgenoten en kinderen, met Watership en hun onderlinge band is sterker dan ooit.
Totdat iemand een zijweg neemt en het noodlot toeslaat.

We volgen in dit tweede deel vooral Carol Vanhoven en waar ik bij het eerste deel, Ommekeer, moeite had om in het verhaal te komen zit ik er dit maal meteen in. Uiteraard ken ik de familie ondertussen en ik ben dan ook heel benieuwd hoe het hen allemaal vergaan is.
Het is fijn om direct in dit warme bad terecht te komen en het verhaal weer op te pakken.
Al snel blijkt het toch niet allemaal rozengeur en maneschijn te zijn en komt de familie weer in onrustig vaarwater. Maar niemand kon hen en de lezer erop voorbereiden wat ze nog allemaal te wachten stond. Dit is nog maar het begin.

Sophie Ester heeft met schrijven van dit deel een enorme sprong gemaakt. De zinnen lopen veel vloeiender door waardoor het verhaal heerlijk wegleest.
Ook dit keer blijkt de plot goed uitgedacht en uitgewerkt, maar waarbij dit bij Ommekeer lang onduidelijk blijft en op het einde piekt is het in Zijdelings al vrij snel duidelijk hoe de vork in de steel zit. Hier zit het echter in de uitwerking van het plot en het hoe en wanneer wat de lezer geïntrigeerd en de spanning op pijl houdt.
Toch blijkt ook nu het einde de echte knaller en komt deze wending uit het niets.