Stille taal

Net zoals de meeste andere schrijvers van recensies van Terug naar huis had ik De vlucht gelezen van Carrasco, en was dat boek blijven hangen in mijn geheugen. In mijn pre-Hebban schriftje (wat ik overigens nog steeds bijhoudt) schreef ik over De vlucht dat het me deed denken aan All the pretty horses van Cormac McCarthy door het taalgebruik en de sfeer die de boeken opriepen: weinig verhaal, veel gevoel, traag maar indrukwekkend. Die traagheid en het mooie taalgebruik vind ik ook terug in Terug naar huis. De manier van schrijven neemt je mee in het verhaal, langzaam maar zeker, door gebeurtenissen, voorwerpen, landschappen. Heel knap gedaan. Direct erna las ik Ik ga leven van Lale Gul en het was interessant om de overeenkomst in thema te zien: verwachtingen die ouders hebben van hun kinderen en de worsteling van de kinderen om daar onderuit te komen.