Boeiend, maar niet zo boeiend als De Hongerspelen

Ik leerde Suzanne Collins kennen door haar boeken van De Hongerspelen. Boeken die zo goed waren dat ik de films niet wou zien. Ze zouden toch nooit kunnen tippen aan de papieren versie. Een ballade van Slangen en Zangvogels is een boeiend en vlot lezend boek. Alles komt aan bod. liefde, verraad, onderdrukking, rebellie, macht. Het boek speelt zich af vóór De Hongerspelen-trilogie. Toch moet je de drie boeken gelezen hebben om sommige dingen te begrijpen. Het boek geeft meer verduidelijking bij het karakter van Snow, een mooie aanvulling dus bij de trilogie. De overige personages kregen ook een goede uitwerking. Op het einde waren er wel stukken waarvan ik liever wat meer gelezen had. Het ging nogal snel.
Ik hou van boeken waar je zelf nog sommige dingen kan invullen. Het was voor mij zowel een frustrerend als verrassend einde. Een einde waarbij je hoopt dat er een vervolg komt. Conclusie: De ballade van Slangen en Zangvogels is een mooie aanvulling aan De Hongerspelen-trilogie. Ik heb het, toch wel redelijk dik boek, in recordtempo uitgelezen. Toch kan het niet tippen aan zijn voorgangers.