Deltora - De Zandval

Dit is een deel van een serie over de zeven stenen die in de Gordel van Deltora passen en waarmee de Schaduwheer bestreden kan worden, die het land veroverd heeft en verschillende mensen in zijn macht heeft. Omdat ik alleen de verhalen van Deltora las en dit het vierde deel uit de serie van zeven boeken is, na het eerder ook gelezen derde deel van De rattenstad, viel ik midden in het verhaal, maar kon ik na de Rattenstad doorlezen.
Net als de Rattenstad is De Zandval een geweldig avonturenverhaal over drie verschillende groepsleden: Jord, Barda en Jasmine. Ze hebben alle drie een uitgesproken andere achtergrond en eigenschappen, maar hetzelfde doel. Ze proberen alle stenen te verzamelen die in de Gordel passen, om daarmee de Schaduwheer te verslaan. Ze komen in dit boek uit het avontuur van De Rattenstad en daar waren ze alles verloren. Ze vluchten voor de Akh-Baba van de Schaduwheer en blijven dag en nacht doorlopen om zo ver mogelijk bij de rokende pluim vandaan te komen waar De Rattenstad onder lag. Onderweg komen ze bij water dat ze over moeten steken en helpen de vissen in dat water hen te verbergen voor het overvliegende gevaarlijke monster van de Schaduwheer die naar hen op zoek is. Ze lijden honger en dorst en plukken appels van bomen om te overleven. Dan worden ze beticht van diefstel door een heel bijzondere vrouw en haar bijen. Afijn, het is een geweldig mooi gedetailleerd fantasyverhaal waar alles gevolgen heeft en als prachtige puzzelstukjes in elkaar past.
Omdat ze niets meer hebben besluiten de vrienden mee te dien aan de Spelen van Rithmere, waar ze in een arena moeten vechten om aan geld te kopen. Emily Rodda houdt de spanning er goed in, alle gebeurtenissen hebben gevolgen, alle personages hebben hun eigen agenda. Er zijn duistere machten in het spel en mensen die met de Schaduwheer meewerken om zichzelf te beschermen. Niet alles is wat het lijkt. De grootste uitdaging van dit boek is natuurlijk De Zandval. Ik vond het fantastisch om te lezen hoe Emily Rodda, als Australische schrijfster hier het gebied van de Zandval beschrijft. Hij lijkt heel erg op het hart van Australië, de woestijn van The Outback, die ik met eigen ogen heb gezien tijdens een lange vakantie. Haar beschrijvingen van de wereldbouw, maken dat je je er als lezer waant. De verschillende monsters en vreemde dieren die de groep tegenkomt spreken tot de verbeelding. De groep maakt moeilijke momenten mee en komt in groot gevaar. Hoe ze met elkaar omgaan is ook mooi om te lezen.
Hoewel het perspectief van het verhaal voor het grootste deel vanuit de hoofdpersoon Jord gelezen kan worden, die de Gordel van Deltora draagt en de opdracht heeft om de zeven stenen te verzamelen, blijkt dat de schrijfster toch niet vanuit één hoofdpersonage schrijft maar uit dat van een alwetende verteller. Echter zit ze met haar standpunt wel dicht bij de personages van de groep en is het niet al te afstandelijk. Sommige zinnen hadden van mij wat actiever gemogen, maar misschien is dat eerder een puntje voor de vertaler dan van haarzelf.
Het is een fantasierijke serie met veel bijzondere fantastische elementen en daardoor kan ik me voorstellen dat het door de kinderjury goed beoordeeld werd.