Ziltpunk verhaal IJsvaarders van de Noordzeetoendra

Deze Splinter is het eerste boekje dat geschreven is als Ziltpunk, een idee van Jaap Boekestein en Tais Teng, voor een Nederlands dubgenre in de fantastiek. In deze wereldbouw is Nederland niet onder water komen te staan door de klimaatproblematiek, maar is het een grote zilte toendra is geworden. Toen de opwarming van de aarde te groot werd hebben de technici er iets aan gedaan om de aarde af te koelen. Bij de polen is iets de ruimte in gebouwd dat de hitte afvoerde, maar daardoor is al het zoete water naar de polen gestroomd en daar ligt het poolijs nu hoog opgetast. IJsvaarders zijn handelaren die in karavanen over de toendra zweven met hun koopwaar: enorme blokken ijs. Die kopen ze bij de pool en ze verkopen ze aan de dorstige mensen in de landen van Europa en Afrika. Ze verdienen daar natuurlijk veel aan. De Hollandse handelsmentaliteit is na 2439 nog altijd niet verdwenen.
Ik vond het idee van de Ziltpunk een interessant idee. De uitwerking in dit korte verhaal zwalkt wat mij betreft te veel heen en weer tussen verschillende tijden. Het korte Splinter verhaal zit boordevol met fantasy elementen en wonderlijke begrippen. Het viel mij op dat er nieuwe techniek in deze wereldbouw gebruikt wordt, zoals de zweefplanken, wat ik logisch vind voor een verhaal dat zich in de toekomst afspeelt. Daar had ik meer over willen weten, maar blijkbaar wilden de schrijvers ook andere zaken in het verhaal verwerken. De relaties tussen de personages in dit verhaal vond ik nogal oppervlakkig uitgewerkt. Als de ouders van de hoofdpersoon dood gaan, is er nauwelijks tijd voor rouw. Op een modern idee na zijn de verhoudingen tussen de personages in dit verhaal verder nogal stereotype. Zelfs zo dat ik het jammer vond te moeten concluderen dat sociaal gezien de mensheid in een regressie is gekomen in deze toekomst. De verder in het verhaal voorkomende dieren en fantasywezens deden me denken aan een historisch fantasyverhaal. De veelheid aan gecombineerde begrippen uit verschillende tijden die in 2439 op de toendra samenkomen, vond ik overweldigend. Ik denk dat de schrijvers veel plezier hebben beleefd bij het schrijven van dit verhaal. Als een eerste Ziltpunk verhaal is er hiermee misschien een globale opzet neergezet van wat er in deze wereldbouw mogelijk zou kunnen zijn. Mij bekroop steeds weer het idee dat dit eerder leende voor een hele serie van dieper uitgewerkte Ziltpunk verhalen.
Conclusie: Het was een leuk boekje om tussendoor te lezen en het idee van de Ziltpunk wereldbouw spreekt me zeker aan. Jammer dat het verhaal zo kort en tamelijk oppervlakkig is gebleven. Er zit veel meer in deze wereldbouw dan een splinter, dus ik hoop dat er ook nog romans uit dit idee komen.