Metis Bidenk, Smirokaag en de Vlaktes, deel 2 Lichtmetaal

Net als bij het eerste boek spelen er in de wereld van Metis Bidenk verschillende personages een rol. Kay, de albino die onder de grond werkt, heeft een vriendin, Dora, die steeds naar de vlaktes gaat en daar als wolvin tussen de wolven leeft. Kay krijgt als fan van zijn muziek de muzikant Ference te logeren. Deze man wil in de gangen onder de grond experimenteren met geluid. De Albino’s doen een ontdekking en vinden lichtmetaal, waar ze iets mee willen. De vraag is alleen: Hoe?
Olof reist steeds heen en weer naar De Raad om allerlei aanvragen en plannen door te nemen die de Raad moet goedkeuren. Hij neemt hele stapels papier door en heeft het daar zo druk mee, dat hij bijna geen tijd meer over heeft om af en toe met Berrenda naar de Maur te gaan.
Bij Paul staat de mechnische arm in de hoek van de kamer, hij gebruikt hem nauwelijks nog.
In dit boek gebeuren er veel vreemde dingen met de dieren. Ze komen zelfs onder de grond, zoals de buldog Dino die wel hele gekke gedragingen vertoont.
Behalve de stad Metis Bidenk speelt nu ook een andere stad een rol: Smirokaag.
Er gebeuren veel mysterieuze dingen die langzaam laten zien dat de wereld aan het veranderen is. Ze roepen ook weer nieuwe vragen op.

Persoonlijk vind ik, net als na boek 1, dat de situaties meer conflict zouden mogen hebben. In dit boek ligt het accent op andere personages, maar de hele groep blijft belangrijk voor het verhaal. Daardoor volg je verschillende figuren en dat maakt het wat diffuus. Het verhaal springt ook van het ene mysterie naar het andere en ik kan tijdens het lezen niet goed voor me zien wat er nu zo belangrijk aan is. De grond onder de wereld wordt wel erg onstabiel en de dreiging van instorting wordt steeds groter, ondanks de moeite die de albino’s doen om de gangen te verstevigen. Op het einde van het boek wordt het mysterie rond Dora wel verduidelijkt, maar er blijven meer vragen voor mij over dan na het lezen van boek 1. De schrijver heeft zeker nog veel mogelijkheden om de aanzetten die in de eerste twee boeken zijn gemaakt op te lossen in het derde boek. Ik hoop dat daar alles duidelijk zal worden en kijk verlangend uit naar de inlossing van alle verwachtingen die gemaakt zijn. Ik vermoed dat het een hele klus wordt om alle rode draadjes netjes vast te maken. Ik hoop ook dat het geen mysteries blijven, want ik houd niet van open eindes.