De Bergbouwers van Metis Bidenk 3 Retromorfose

In dit derde boek draait alles om dat ene woord: retromorfose. Wat dat betekent voor de wereld van Metis Bidenk, krijg je pas aan het einde van de trilogie echt goed te weten. Tot die tijd volg je als lezer Dora, die bijna helemaal in een wolvin zal veranderen en dan geen menselijke gedaante meer aan kan nemen. Voordat het zover is, heeft ze nog een grote wens: ze wil haar vriend, de Albino Kay nog een keer zien. Maar niemand weet waar hij is gebleven nadat de Albino’s de schuld gekregen hebben van de verzakkingen van het land. Daarom vraagt Dora hulp aan Paul, een van de mannen met een mechanische arm. Hun groep wordt groter als Berrenda de leiding neemt en Olof meegaat als verslaggever van hun reis. Hij neemt zijn tas met paperassen mee. Er volgt een reis in een locomotief over een spoor dat blootgelegd is na de ineenstorting van het land. Maar daarna moeten ze overstappen op een terreinwagen die op benzine rijdt. De reis is lang en de onderlinge verhoudingen tussen de vrienden van weleer zijn niet meer zo hecht als ze in het verleden waren. Hun lange reis brengt hen naar de grenzen van het hen bekende land. Ver in het zuiden, ver weg van de bewoonde wereld, zijn de Albino’s opnieuw begonnen met tunnels graven. Hun postsysteem wordt node gemist en daarom moet er een andere manier van communiceren worden gevonden, om de neuzen van alle bewoners dezelfde kant op te krijgen en een nieuwe oorlog te voorkomen. Uiteindelijk blijkt dat alles wat de dieren onderweg doen, om hen te helpen of een andere kant op te krijgen, alles te maken heeft met de verhoudingen tussen de dieren en de mensen van Metis Bidenk, met de retromorfose. Ze moeten wel samenwerken voortaan.

Persoonlijk vind ik het jammer dat de schrijver geen kaartje in het boek heeft toegevoegd met de plaatsen en obstakels waar de reizigers mee te maken krijgen. Alleen uit de beschrijvingen krijg ik niet het volledige beeld, omdat ik geen visuele voorstellingen voor me zien tijdens het lezen. Ook miste ik wat diepere dramatische gebeurtenissen die de personages meer kleur zouden geven, maar zoals gezegd is dat een persoonlijke smaak. Het blijft zo dat De bergbouwers van Metis Bidenk een trilogie is zoals je die nergens anders tegenkomt. Een originele wereld en een uniek verhaal. Dat is de kracht van deze boeken van Olivier Sted.