Lezersrecensie
Schaduw van de lahr
Dit volumineuze boek gaat over Dawit die de taak heeft om ratten op te sporen en te doden. Hij woont in de stad Ardahn en heeft een schamel onderkomen. Zijn wapen is de dyrion. Op een dag doet hij een ontdekking die zijn hele leven verandert, bovendien wordt zijn stad aangevallen en daarbij raakt hij gewond. Wanneer hij bijkomt wordt hij geholpen door Alun, een jongen die met het leger is meegekomen. Geen van beide willen ze ingelijfd worden om als soldaat te dienen in dit leger. Ze besluiten te vluchten. Er volgt een barre tocht naar het bos en daarvandaan nar nog veel meer andere streken van hun wereld.
In Naguila beleeft prinses Shirin de meest barre winter van haar leven en verschillende ernstige gebeurtenissen leiden naar de ondergang van haar huis.
Op de achtergrond van dit alles spelen de lahr (ratten) en Reignovar (adelaars) een belangrijke rol. Zij moeten ervoor zorgen dat het evenwicht in de wereld wordt bewaard, maar het ziet ernaar uit dat er iets helemaal mis gegaan is. Het origineel van een oud geschrift zou een belangrijke richtlijn moeten bevatten van hoe de samenleving georganiseerd dient te worden. Maar dit geschrift is herschreven en geeft een heel andere inhoud weer. Daar heeft prinses Shirin mee te maken en daar verzet ze zich tegen. Ook tussen mannen en vrouwen moet er een evenwicht bestaan.
Dan is er nog een geheimzinnige vreemde wiens gedachten steeds naar voren komen in bepaalde hoofdtukken van het boek.
De personages gaan bepaalde richtingen op en langzamerhand wordt duidelijk wie zij zijn en waar hun wegen elkaar zullen kruisen. Dan is er nog de magie die een steeds grotere rol gaat spelen in de levens van de personages, en zijn er bepaalde voorvallen uit het verleden die belangrijk worden.
Ik heb dit boek met plezier gelezen. Er worden bepaalde verwachtingen gewekt en gaandeweg het verhaal wordt duidelijker waar de gebeurtenissen zich afspelen, hoe het landschap eruitziet en wie daar wonen. De hoofdpersonages maken een lange reis naar het zuidelijkste punt van de kaart, maar trekken ook weer naar het noorden. Het is leuk om de kaart te volgen tijdens het lezen. Het verhaal maakt verschillende onverwachte wendingen en de informatie over wat er aan de hand is met de lahr en de Reignovar en wie het evenwicht op welke manieren hebben verstoord, zorgt ervoor dat je door blijft lezen. Ik wilde weten hoe dit af zou lopen en welke kant het op zou gaan. Het boek van 613 pagina’s was spannend en las lekker vlot, hield mijn aandacht gevangen. Ik vind het een knap geschreven debuut, en behalve dat ik een paar onverwachte sprongen ontdekte in het verhaal die ik niet helemaal kon plaatsen zat het goed in elkaar. Ik vind het bijna jammer dat het bij de standalones staat, want na de schaduw van de lahr zie ik nog wel wat mogelijkheden voor een boek waarin de adelaars meer de aandacht kunnen krijgen. Wie weet, bedenkt de schrijfster zich nog eens en komt er een tweede deel?