Pangaea een fantastische verbeeldingswereld

Pangaea, Verloren Wereld is het debuut van Tycho Scholten en het eerste deel van een trilogie. De hoofdpersoon is Xugan, een jongeman die als boodschapper wil gaan werken voor zijn land Utar. Maar wanneer hij naar het gebouw gaat waar hij zijn opdracht krijgen zal, wordt zijn stad aangevallen door het buurland Egar. Er volgt een heftige strijd waaraan Xugan op het nippertje ontkomt. Hij maakt het zijn taak om alle landen van Pangaea te waarschuwen voor het gevaar en onderweg beleeft hij allerlei avonturen. Hij trekt met zijn paard, zijn vriend, de wereld van Pangaea door.
Door de reis die Xugan maakt leer je als lezer langzamerhand de gebieden, landen en hoofdsteden van Pangaea kennen en krijg je te zien welke volkeren er wonen.
Verschillende hoofdstukken beginnen met 'Het verhaal van...' en dat betekent dat er gedeelten van de verhalen van Pangaea verteld worden vanuit andere personages. Personages die in het verhaal van Xugan een rol spelen of die iets toevoegen aan de wereld. Er worden menselijke drama's beschreven. Niet alleen het verraad van Egar vormt een gevaar voor Pangaea, er zijn andere gebeurtenissen die eveneens een grote impact hebben op het leven van de mensen.
Xugan maakt zelf ook dramatische gebeurtenissen mee op zijn reis en wanneer het geheim van zijn ware identiteit uiteindelijk onthuld wordt, zal hij daar een nieuwe weg in moeten vinden.

Als lezer vermoed ik dat er veel meer schuilt achter de verhalen van de verschillende personages die in dit eerste deel aan bod zijn gekomen. Dit eerste deel is naar mijn mening een fraaie uiteenzetting van de wereld van Pangaea. Over de personages zijn er nog vragen overgebleven waarvan ik hoop dat die in het volgende boek beantwoord zullen worden.
Ik geef dit boek drie sterren omdat ik denk dat de chronologie beter kan en dat er gedeelten van de lange reis interessanter kunnen worden door meer van de omgeving te laten zien. Ook de inleving in de personages met hun gevoelens is iets waar de schrijver nog in kan groeien. Al met al is het natuurlijk wel heel knap dat iemand van achttien zo'n prachtige verbeeldingswereld bedenkt en er de verhalen vanuit verschillende personages over in dit boek kan zetten. Ik vond ook dat het schrijven in tegenwoordige tijd dit verhaal wat dichter bij de lezer bracht.
De uitkomst voor Xugan was voor mij wel wat voorspelbaar, maar dit is een boek dat ik graag wilde lezen en dat mijn nieuwsgierigheid vast wist te houden. Ik ben heel benieuwd naar hoe het verder zal gaan in Pangaea.