Goed boek, niet 'wauw!'

Ondanks de hype,valt dit boek voor mij in de categorie 'goed, maar niet wauw!' Met veel gevoel en vooral met veel humor volgen we de 12-jarige Norman wiens beste vriendje Jax is overleden. Norman wil alsnog hun plan uitvoeren: optreden op het jaarlijkse Fringefestival in Edinburgh. En zo begint een hobbelige roadtrip met als rode draad het overwinnen van je angsten, het verwerken van je verdriet en het vinden van je weg in het leven. Best zware kost en dat kun je met humor doen (denk aan Silverlinings Playbook) maar dat luistert dan wel heel nauw. En voor mijn gevoel was het te vaak net over het randje. Het gaf mij juist een ongemakkelijk gevoel in plaats van medeleven met de hoofdrolspelers. Daarbij liep het verhaal bij tijd en wijle te traag en waren er overlappingen binnen de verschillende vertelperspectieven.
Dat gezegd hebbende. Er zaten tekstueel en inhoudelijk veel juweeltjes in dit boek. De positieve instelling van Norman, zijn gemoedsrust, zijn liefde voor Jax en zijn doorzettingsvermogen ... daar kunnen wij volwassenen nog wat van leren.