Niet voor mij geschreven

Dit leek mij een aardig verhaal voor wat verdere verdiepen in de leefwereld van mijn kinderen: millenials die worstelen met het navigeren door het veranderende gender-, dating- en vriendschapslandschap.
Blijkt het uiteindelijk niet meer dan een Bridget-Jones-kloon met een extra sausje ghosting en een toefje dementie, wat toch ook een soort ghosting is. Met dat verschil dat Bridget op haar manier nog best aardig is, maar dat ik met Nina geen enkele verbinding voelde. Nogal een onsympathiek persoon.
Verrassende plotwendingen zouden de zaak nog kunnen redden, maar helaas. Zelfs dat met de buurman zag ik al van mijlenver aankomen.

Ik geef toe: het zal mijn leeftijd zijn.
Dit is niet voor mij geschreven.